ໃນຂະບວນການຊຸກຍູ້ການສ້າງສາຄວາມທັນສະໄໝຂອງຈີນ, ໄດ້ມີການວາງແຜນຍຸດທະສາດທີ່ມີຄວາມໝາຍສໍາຄັນຍິ່ງ ນັ້ນກໍຄື: ແຜນຍຸດທະສາດລວມ “ການພັດທະນາ 5 ພາລະກິດຢ່າງເປັນເອກະພາບກັນ” ເຊິ່ງເປັນການອອກແບບຈາກຂັ້ນເທິງສູງສຸດເພື່ອການພັດທະນາຂອງຊາດທີ່ວາງອອກໂດຍພັກຄອມມູນິດຈີນທີ່ເປັນພັກກໍາອໍານາດ.
ທ່ານ ສີຈິ້ນຜິງ ຜູ້ນໍາສູງສຸດຈີນໄດ້ສະເໜີໃຫ້ວາງແຜນເປັນເອກະພາບກັນຊຸກຍູ້ແຜນຍຸດທະສາດລວມ “ການພັດທະນາ 5 ພາລະກິດຢ່າງເປັນເອກະພາບກັນ”
ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ 19 ຂອງພັກຄອມມູນິດຈີນໃນປີ 2017, ເວົ້າສະເພາະກໍແມ່ນວາງແຜນເປັນເອກະພາບກັນຊຸກຍູ້ 5 ດ້ານຄື: ການສ້າງສາເສດຖະກິດ, ການສ້າງສາການເມືອງ, ການສ້າງສາວັດທະນະທໍາ, ການສ້າງສາສັງຄົມ ແລະ ການສ້າງຄວາມສີວິໄລດ້ານນິເວດ. ນີ້ເປັນແຜນຍຸດທະສາດທີ່ວາງອອກໂດຍພັກຄອມມູນິດຈີນທີ່ເປັນພັກກໍາອໍານາດໃນຂະບວນການບໍລິຫານປະເທດ, ເພື່ອທັບມ້າງຮູບແບບການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດພຽງຢ່າງດຽວ, ແລະ ຊຸກຍູ້ຍຸດທະສາດລວມໂດຍຖືເອົາການສ້າງສາຄວາມທັນສະໄໝເຂົ້າເປັນອັນໜຶ່ງອັນດຽວກັນ.
ໃນນັ້ນ, ການສ້າງສາເສດຖະກິດເປັນໜ້າທີ່ໃຈກາງ, ການສ້າງສາການເມືອງມີບົດບາດຮັບປະກັນດ້ານລະບຽບການ, ການສ້າງສາວັດທະນະທໍາມີບົດບາດນໍາພາດ້ານຈິດໃຈ.
ສຳລັບການສ້າງສາສັງຄົມເໝືອນດັ່ງເຄື່ອງມືຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງທາງດ້ານຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ. ຕົວຢ່າງວ່າ: ລະບົບປະກັນສັງຄົມທີ່ລວມເຖິງ ການປະກັນໄພລ້ຽງດູຜູ້ເຖົ້າທີ່ກວມ 1,1 ຕື້ຄົນ ແລະ ການປະກັນສຸຂະພາບທີ່ເຂົ້າເຖິງ 1,3 ຕື້ຄົນ ເປັນຕົ້ນ ໄດ້ສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທາງສັງຄົມທີ່ມີສະຖຽນລະພາບໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ການສ້າງຄວາມສີວິໄລດ້ານນິເວດ ແມ່ນພື້ນຖານແຫ່ງການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານນິເວດ ແລະ ສະກັດກັ້ນບໍ່ໃຫ້ການພັດທະນາຈົນໄປທຳລາຍສິ່ງແວດລ້ອມ, ຈີນໄດ້ກຳນົດເນື້ອທີ່ດິນ 32,9%ຂອງທົ່ວປະເທດ ເປັນ “ເສັ້ນແດງເພື່ອອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມທຳມະຊາດ”. ນອກຈາກນີ້, ລັດຖະບານຍັງໄດ້ກຳນົດ “ເສັ້ນແດງເພື່ອຮັກສາດິນປູກຝັງພື້ນຖານຖາວອນ” ແລະ “ເສັ້ນຈຳກັດບໍ່ໃຫ້ພັດທະນາຕົວເມືອງເກີດຂອບເຂດ”. ສາມເສັ້ນດັ່ງກ່າວໄດ້ເຮັດໃຫ້ການພັດທະນາເສດຖະກິດ ກັບການອະນຸລັກສິ່ງແວດລ້ອມ ມີຄວາມດຸ່ນດ່ຽງກັນ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ “ທັງເອົາພູເງິນພູຄຳ ແລະ ກໍເອົາພູຂຽວນ້ຳໃສ”.
ໃນສິບກວ່າປີມານີ້, ໂດຍຜ່ານການວາງແຜນແບບປະສົມປະສານກັນ ແລະການຄຸ້ມຄອງບໍລິຫານຕາມແຜນຍຸດທະສາດລວມ “ການພັດທະນາ 5 ພາລະກິດຢ່າງເປັນເອກະພາບກັນ”, ຈີນໄດ້ຮັກສາການເຕີບໂຕດ້ານເສດຖະກິດປະມານ 6% ຕໍ່ປີ, ການສິ້ນເປືອງພະລັງງານຕາມຫົວໜ່ວຍ GDP ໄດ້ຫຼຸດລົງ 26%, ຕົວເລກດັດຊະນີດ້ານຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຍົກສູງຂຶ້ນ 18% ເຊິ່ງໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງປະສິດທິຜົນຫຼາຍດ້ານຂອງການພັດທະນາຢ່າງມີຄຸນນະພາບສູງ.
ປັດຈຸບັນ, ການບໍລິຫານໂລກໄດ້ຕົກເຂົ້າສູ່ສະພາບດ້ານລະບຽບການທີ່ບໍ່ໄປບໍ່ມາ ພ້ອມທັງມີຄວາມຂັດແຍ່ງກັນດ້ານຄ່ານິຍົມ, ທິດສະດີ ແລະ ພຶດຕິກຳຕົວຈິງຂອງແຜນຍຸດທະສາດລວມດັ່ງກ່າວ ພວມບຸກເບີກເສັ້ນທາງໃນຕໍ່ໜ້າທີ່ເຂັ້ມແຂງຫຼາຍກວ່າໃຫ້ແກ່ມວນມະນຸດເພື່ອຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍຮ່ວມ.
