ON AIR

ຟັງວິທະຍຸ FM103.7Mhz ອອນລາຍ
Listen to Radio FM103.7Mhz Online

ຂໍ່ານັບຮັບຕ້ອນກອງປະຊຸມວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ຄັ້ງທີ 14 ຢ່າງສຸດໃຈ

ນັບແຕ່ກອງປະຊຸມວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ຄັ້ງທີ 13 ທີ່ໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນ 3 ປີຫຼັງຜ່ານມາຈົນເຖິງມື້ນີ້ ວຽກງານການຕ່າງປະເທດຂອງ ສປປ ລາວ ພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ໄດ້ສືບຕໍ່ມີຜົນສໍາເລັດຢ່າງໜ້າເພິ່ງພໍໃຈ ແລະ ນັບມື້ເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງເປັນກ້າວໆມາ. ໃນວັນທີ 12-13 ທັນວາ 2019 ທີ່ຈະມາເຖິງ, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ຈະໄດ້ດໍາເນີນກອງປະຊຸມວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ຄັ້ງທີ 14 ຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການ ຢູ່ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ທ່າມກາງທີ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ, ທົ່ວກໍາລັງປະກອບອາວຸດ ແລະ ປະຊາຊົນລາວທັງຊາດ ພວມເບີກບານມ່ວນຊື່ນກັບການສະເຫຼີມສະຫຼອງວັນສະຖາປະນາ ສປປ ລາວ ຄົບຮອບ 44 ປີ, ວັນສ້າງຕັ້ງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຄົບຮອບ 64 ປີ, ວັນສ້າງຕັ້ງກອງທັບປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຄົບຮອບ 70 ປີ ແລະ ສະຫຼອງຜົນສໍາເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ໃນການປະຕິບັດບັນດາເນື້ອໃນຈິດໃຈຂອງມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ 10 ຂອງພັກ.

ການດໍາເນີນກອງປະຊຸມວຽກງານການຕ່າງປະເທດໃນຄັ້ງນີ້ແມ່ນໂອກາດອັນດີອີກເທື່ອໜຶ່ງ ທີ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ ແລະ ທົ່ວຂະແໜງການຕ່າງໆຂອງປະເທດພວກເຮົາຈະໄດ້ພ້ອມກັນທົບທວນຕີລາຄາຄືນໝາກຜົນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງ ສປປ ລາວ ໃນໄລຍະ 3 ປີຜ່ານມາ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິກອງປະ ຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ 10 ຂອງພັກ ໃນດ້ານວຽກງານການຕ່າງປະເທດ. ຜົນສໍາເລັດພົ້ນເດັ່ນໃນວຽກງານການຕ່າງປະເທດທີ່ຍາດມາໄດ້ໃນຊຸມປີຫຼັງມານີ້ແມ່ນໄດ້ຢັ້ງຢືນຄືນອີກເທື່ອໜຶ່ງເຖິງຄວາມຖືກຕ້ອງທ່ຽງທໍາຂອງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະ ເທດຂອງພັກເຮົາ ທີ່ວາງອອກຢູ່ໃນມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ 10 ຂອງພັກ, ທັງແມ່ນການພິສູດໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຫ້າວຫັນໃນການເຄື່ອນໄຫວການຕ່າງປະເທດຂອງການນໍາພັກ, ລັດ, ສະພາ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ບັນດາອົງການຈັດ ຕັ້ງມະຫາຊົນ ແລະ ການປະກອບສ່ວນອັນສໍາຄັນຂອງຂະແໜງການຕ່າງໆທັງສູນກາງ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ; ພິເສດແມ່ນຄວາມເປັນໃຈ, ຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມ ແລະ ການເຂົ້າຮ່ວມປະກອບສ່ວນຢ່າງກວ້າງຂວາງຂອງປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ. ປະຊາຊົນລາວທັງຊາດຈິ່ງມີຄວາມຍິນດີ, ເອກອ້າງທະນົງໃຈ ແລະ ພາກພູມໃຈຕໍ່ຜົນສໍາເລັດລວມດັ່ງກ່າວຂອງປະເທດຊາດ ທີ່ນັບມື້ນັບເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ພວກເຮົາມີຖານະບົດບາດສູງເດັ່ນຂຶ້ນຢູ່ໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ.

ໃນຊຸມປີຫຼັງມານີ້, ການເຄື່ອນໄຫວການທູດລະດັບສູງຂອງການນໍາພັກ-ລັດ ທັງໃນຂອບສອງຝ່າຍ ແລະ ຫຼາຍຝ່າຍ ຢູ່ພາຍໃນ ສປປ ລາວ ແລະ ຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແມ່ນໄດ້ກາຍເປັນເຫດການສໍາຄັນທາງປະຫວັດສາດ ແລະ ໄດ້ສ້າງບາດກ້າວບຸກທະລຸໃໝ່ໃນວຽກງານການຕ່າງປະເທດຂອງ ສປປ ລາວ, ເຊິ່ງໄດ້ເປີດກວ້າງຂົງເຂດການພົວພັນຮ່ວມມືທາງດ້ານການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທໍາ-ສັງຄົມ ແລະ ອື່ນໆ ໄປສູ່ທັງລວງເລິກ ແລະ ລວງກວ້າງ, ອັນໄດ້ນໍາເອົາຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງອັນໃຫຍ່ຫຼວງມາປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຍຸດທະສາດແຫ່ງການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດຂອງພວກເຮົາໃຫ້ຈະເລີນກ້າວໜ້າຂຶ້ນໄປເລື່ອຍໆ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນດີຂຶ້ນເທື່ອລະກ້າວ. ການພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືທີ່ມີປະສິດທິຜົນລະຫວ່າງ ສປປ ລາວ ແລະ ປະເທດເພື່ອນມິດຍຸດທະສາດຍິ່ງໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍຂຶ້ນສູ່ລະດັບສູງ, ພິເສດສາຍພົວພັນມິດຕະພາບທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຄວາມສາມັກຄີພິເສດ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ລະຫວ່າງ ສປປ ລາວ ແລະ ຫວຽດນາມ ທີ່ເປັນແບບຢ່າງອັນດີໜຶ່ງ ຍິ່ງໄດ້ຮັບການຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ຮັດແໜ້ນເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ ແລະ ກ້າວຂຶ້ນສູ່ລະດັບສູງອັນໃໝ່, ການພົວພັນຄູ່ຮ່ວມຍຸດທະສາດຮອບດ້ານໝັ້ນຄົງຍາວນານ ສປປ ລາວ-ສປ ຈີນ ຕາມທິດ 4 ດີ ແລະ ຄູ່ຮ່ວມຊາຕາກໍາອັນດຽວກັນ ຍິ່ງມີປະສິດທິຜົນເລິກເຊິ່ງ ແລະ ນັບມື້ນັບມີການຂະຫຍາຍຕົວເຂົ້າສູ່ລວງເລິກ, ການພົວພັນກັບກູບາ ກໍໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ການພົວພັນລະຫວ່າງ ສປປ ລາວ ກັບບັນດາປະເທດສະມາ ຊິກອາຊຽນ ກໍສືບຕໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈກັນດີ ແລະ ໄດ້ຮັບໝາກຜົນຕົວຈິງໃນການພົວພັນຮ່ວມມືກັນຫຼາຍຂຶ້ນ. ບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດທັງໃກ້ ແລະ ໄກ ລ້ວນແຕ່ມີການພົວພັນ ແລະ ຮ່ວມມືທີ່ດີ, ມີໄມຕີຈິດມິດຕະພາບ ແລະ ມີ    ໝາກຜົນຕົວຈິງທີ່ຕ່າງຝ່າຍຕ່າງມີຜົນປະໂຫຍດຮ່ວມກັນຫຼາຍຂຶ້ນກັບ ສປປ ລາວ. ພ້ອມນັ້ນ, ການພົວພັນຮ່ວມມືຫຼາຍຝ່າຍຂອງ ສປປ ລາວ ທັງໃນຂອບສະຫະປະຊາຊາດ, ອາຊຽນ, ອາເຊັມ, ອົງການການຄ້າໂລກ, ຝຣັ່ງໂກໂຟນີ, ກຸ່ມ 77, ຂະບວນການບໍ່ຮ່ວມກຸ່ມ, ກຸ່ມບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ກຸ່ມບັນດາປະເທດກໍາລັງພັດທະນາທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດກັບທະເລ ແລະ ອື່ນໆ ກໍນັບມື້ໄດ້ຮັບການເສີມຂະຫຍາຍແໜ້ນແຟ້ນຂຶ້ນ.

ມາຮອດທ້າຍປີ 2019 ນີ້, ສປປ ລາວ ໄດ້ມີສາຍພົວພັນທາງການທູດກັບ 143 ປະເທດໃນໂລກ ແລະ ມີການພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືກັບພັກການເມືອງຕ່າງໆໃນໂລກເກືອບ 140 ພັກ, ພ້ອມທັງໄດ້ເສີມຂະຫຍາຍການພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືກັບສະມາຄົມມິດຕະພາບ ແລະ ສັນຕິພາບໃນໂລກຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງສະມາຄົມມິດຕະພາບກັບ 18 ປະເທດ. ການເຄື່ອນໄຫວການທູດເສດຖະກິດ, ການທູດພາກປະຊາຊົນ ແລະ ການທູດຊ່ອງທາງທີ່ສອງ ກໍມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ແນວທາງຈະໂຍບາຍຂອງພັກ-ລັດ ກໍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈເປັນຢ່າງດີຈາກຄົນເຊື້ອຊາດລາວຢູ່ຕ່າງປະເທດສ່ວນຫຼາຍ, ແລະ ການກັບຄືນມາດໍາລົງຊີວິດ, ການທໍາມາຫາກິນ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວດໍາເນີນທຸລະກິດ ຢູ່ ສປປ ລາວ ຂອງຄົນເຊື້ອຊາດລາວ ກໍນັບມື້ນັບເພີ່ມຂຶ້ນ, ເຊິ່ງກາຍເປັນອີກທ່າແຮງໜຶ່ງໃນການປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດໃນໄລຍະໃໝ່ ແລະ ໃນອະນາຄົດນໍາອີກ. ປັດຈຸບັນ, ສປປ ລາວ ມີສໍານັກງານຕາງໜ້າການທູດຂອງຕົນປະຈໍາຢູ່ຕ່າງປະເທດທັງໝົດຈໍານວນ 40 ແຫ່ງ, ໃນນັ້ນ ມີສະຖານເອກອັກຄະລັດຖະທູດ 26 ແຫ່ງ, ສໍານັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຖາວອນ 3 ແຫ່ງ, ສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່ 10 ແຫ່ງ ແລະ ຫ້ອງການກົງສຸນ 1 ແຫ່ງ, ພ້ອມນັ້ນກໍມີກົງສຸນກິຕິມະສັກຂອງ ສປປ ລາວ 17 ທ່ານ ປະຈໍາຢູ່ 12 ປະເທດ ແລະ ກົງສຸນກິຕິມະສັກຂອງຕ່າງປະເທດຢູ່ ສປປ ລາວ ຈໍານວນ 17 ທ່ານ. ສປປ ລາວ ໄດ້ມີດ່ານຊາຍແດນສາກົນກັບປະເທດອ້ອມຂ້າງລວມທັງໝົດ 27 ແຫ່ງ ແລະ ໄດ້ສໍາເລັດການປັກຫຼັກໝາຍຊາຍແດນຖີ່ ແລະ ບູລະນະລະບົບຫຼັກໝາຍຊາຍແດນ ກັບ ສສ ຫວຽດ ນາມ, ສປ ຈີນ ແລະ ສສ ມຽນມາ, ກໍາລັງສືບຕໍ່ສໍາຫຼວດປັກຫຼັກໝາຍຊາຍແດນທີ່ຍັງຄ້າງຄາຈໍານວນໜຶ່ງກັບຣາຊະອານາຈັກກໍາປູເຈຍ ແລະ ຣາຊະອານນາຈັກໄທ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສໍາເລັດໃນອະນາຄົດອັນໃກ້ນີ້.

ໃນຕໍ່ໜ້າສະພາບການພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນທີ່ສືບຕໍ່ຜັນແປຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ສະຫຼັບຊັບຊ້ອນ, ໄວວາ ແລະ ຄາດຄະເນໄດ້ຍາກນີ້, ການປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວການທູດທີ່ຖືກຕ້ອງນັ້ນ ຍິ່ງມີຄວາມຈໍາເປັນ ແລະ ຕ້ອງການກວ່າເວລາໃດໝົດ ເພື່ອສ້າງເງື່ອນໄຂສະພາບແວດລ້ອມພາຍນອກທີ່ເອື້ອອໍານວຍໃຫ້ແກ່ການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດໃຫ້ນັບມື້ນັບເຂັ້ມແຂງ, ກ້າວໄປສູ່ເປົ້າໝາຍນໍາເອົາປະ ເທດຊາດໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບຄວາມດ້ອຍພັດທະນາໃນຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ ແລະ ສ້າງປະເທດໃຫ້ມັ່ງຄັ່ງເຂັ້ມແຂງ, ປະຊາຊົນມີຄວາມຜາສຸກ, ສັງຄົມມີຄວາມຍຸຕິທໍາ, ປະຊາທິປະໄຕ, ປອງດອງ ແລະ ສີວິໄລ. ເພື່ອເຮັດໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວນັ້ນ, ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ ຄັ້ງທີ 10 ຂອງພັກໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າ: ຕ້ອງສືບຕໍ່ຍຶດໝັ້ນແນວທາງການຕ່າງປະເທດຂອງພັກ ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ເປັນເຈົ້າການໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການສ້າງປະຊາຄົມອາຊຽນ ພາຍໃຕ້ຄໍາຂວັນ “ການທູດປ້ອງກັນເຫດ ແລະ ບຸກທະທະລຸ ເພື່ອພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ”.

ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ວຽກງານການຕ່າງປະເທດຄັ້ງທີ 14 ຂອງ ສປປ ລາວ ທີ່ຈະມາເຖິງນີ້ຍັງສືບຕໍ່ຖືເອົາຄໍາຂວັນ: “ການທູດປ້ອງກັນເຫດ ແລະ ບຸກທະລຸ ເພື່ອພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ” ໂດຍເນັ້ນໃສ່ “ເພີ່ມທະວີປະສິດທິພາບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຜົນການເຄື່ອນໄຫວການຕ່າງປະເທດໃຫ້ປະກົດຜົນເປັນຮູບປະທໍາ” ໃນແຕ່ລະໄລຍະ.

ເນື່ອງໃນໂອກາດອັນສະຫງ່າລາສີນີ້ ຈຶ່ງຂໍອວຍພອນໄຊອັນປະເສີດໃຫ້ກອງປະຊຸມວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ຄັ້ງທີ 14 ຂອງ ສປປ ລາວ ທີ່ຈະຈັດຂຶ້ນແຕ່ໃນວັນທີ 12-13 ທັນວາ 2019 ນີ້ ຈົ່ງປະສົບຜົນສໍາເລັດຢ່າງຈົບງາມ.

ບົດຈາກ: ກົມການຂ່າວ, ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ.

ຕະຫຼອດໄລຍະ 5 ປີຜ່ານມາ ສະພາບເສດຖະກິດພາຍໃນເມືອງ ພຽງ, ແຂວງ ໄຊຍະບູລີ ເຖິງວ່າຈະມີການຜັນແປ ແລະ ຫຍຸ້ງຍາກດ້ານການເງິນ ບວກກັບຜົນກະທົບຈາກໄພທໍາມະຊາດເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ໄພນໍ້າຖ້ວມ, ໄພແຫ້ງແລ້ງ, ພະຍາດລະບາດ, ສັດຕູພືດທໍາລາຍຜົນລະປູກ ແລະ ອື່ນໆ, ອັນໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບໂດຍກົງຕໍ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງເມືອງ, ແຕ່ດ້ວຍຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ຊີ້ນໍາ-ນໍາພາຢ່າງໃກ້ຊິດຂອງການນໍາແຂວງ, ເມືອງ, ຄວາມເປັນເຈົ້າການຂອງຂະແໜງການ, ການປະກອບສ່ວນຂອງບັນດາຫົວໜ່ວຍການຜະລິດ-ທຸລະກິດ ແລະ ຄວາມສູ້ຊົນບຸກບືນຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດຂອງເມືອງ ພຽງ ສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວຕໍ່ເນື່ອງ, ຄວາມທຸກຍາກຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂເທື່ອລະກ້າວ.

ທ່ານ ສຸວັນທອງ ພູມມາວົງ ຮອງເລຂາພັກເມືອງ, ຮອງເຈົ້າເມືອງ-ເມືອງ ພຽງ ໄດ້ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ເສດຖະກິດໂດຍລວມຂອງເມືອງແມ່ນມີການຂະຫຍາຍຕົວຕໍ່ເນື່ອງຢູ່ໃນລະດັບ ສະ​ເລ່ຍ​ 9,3% ຕໍ່​ປີ, ລວມຍອດ​ລາຍ​ຮັບໄດ້ 1.293 ຕື້​ກີບ, ສະ​ເລ່ຍ​ໃສ່​ຫົວ​ຄົນໜຶ່ງ​ໄດ້ 20,70 ລ້ານກີບ ຫຼື ເທົ່າກັບ 2.588 ໂດລາ​ສະຫະລັດ​, ທຽບໃສ່ປີ 2014 ເພີ່ມຂຶ້ນ 803 ໂດລາສະຫະລັດ, ໂຄງ​ປະກອບ​ເສດຖະກິດ​ໄດ້​ຫັນປ່ຽນ​ຢ່າງ​ຕັ້ງ​ໜ້າຕາມທິດຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ແລະ ທັນສະໄໝ, 5 ປີຜ່ານມາ ເມືອງແມ່ນໄດ້ສຸມໃສ່ຄຸ້ມຄອງຂຶ້ນທະບຽນຫົວໜ່ວຍທຸລະກິດຈໍານວນ 683 ຫົວໜ່ວຍ, ໃນນີ້ຂະແໜງອຸດສາຫະກໍາ-ຫັດຖະກໍາ 133 ຫົວໜ່ວຍ, ຂະແໜງການຄ້າ 326 ຫົວໜ່ວຍ ແລະ ຂະແໜງບໍລິການ 208 ຫົວໜ່ວຍ, ພ້ອມທັງໄດ້ສົ່ງເສີມກຸ່ມຜະລິດຫັດຖະກໍາທີ່ເປັນເອກະລັກຂອງທ້ອງຖິ່ນເປັນຕົ້ນແມ່ນ: ການຕໍ່າແຜ່ນແພ, ຖັກແສ່ວ, ຈັກສານ, ປັດໃຈໃໝ່ແມ່ນໄດ້ຕິດຕັ້ງໂຮງສີເຂົ້າທັນສະໄໝ 7 ແຫ່ງ, ໂຮງງານບີບນໍ້າມັນປາມ 1 ແຫ່ງ, ໄດ້ປະກາດຮັບຮອງເອົາກາໝາຍສິນຄ້າໜຶ່ງເມືອງໜຶ່ງຜະລິດຕະພັນ ( ODOP ) ໄດ້ 2 ລາຍການຄື: ແຜ່ນແພເຜົ່າລື້ ແລະ ຍູກວດແຂມ, ຊຸກຍູ້ການຜະລິດອຸດສາຫະກໍາ-ຫັດຖະກໍາເພີ່ມຂຶ້ນທາງດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ, ລວມຍອດມູນຄ່າຜະລິດອຸດສາຫະກໍາ-ຫັດຖະກໍາ ບັນລຸ 488,15 ຕື້ກີບ, ລວມມູນຄ່າຈໍາໜ່າຍຜະລິດຕະພັນໄດ້ 539,65 ຕື້ກີບ, ນອກນີ້ຍັງໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການລົງທຶນທັງໝົດ 95 ໂຄງການ, ມູນຄ່າ 234,27 ຕື້ກີບ, ທຽບໃສ່ປີ 2014 ເພີ່ມຂຶ້ນ 0,48%, ທຽບໃສ່ຄາດໝາຍປະຕິບັດໄດ້ 19,77% ໃນນີ້: ທຶນຂອງລັດ 32 ໂຄງການ, ມູນຄ່າ 113,93 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 48,63%, ທຶນຊ່ວຍເຫຼືອທາງການເພື່ອການພັດທະນາ ( ODA ) 8 ໂຄງການ, ມູນຄ່າ 1,43 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 0,61%, ທຶນຂອງເອກະຊົນພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ 10 ໂຄງການ, ມູນຄ່າ 54,39 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 23,22%, ທຶນຂອງປະຊາຊົນ 23 ໂຄງການ, ມູນຄ່າ 20,26 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 8,65%, ທຶນຈາກສິນເຊື່ອທະນາຄານ ແລະ ສະຖາບັນການເງິນຕ່າງໆ 44,26 ຕື້ກີບ, ເທົ່າກັບ 18,89%, ພ້ອມນີ້ຍັງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ວຽກງານພັດທະນາຊົນນະບົດ ແລະ ລຶບລ້າງຄວາມທຸກຍາກ, ເຊິ່ງມີກອງທຶນພັດທະນາບ້ານ 28 ກອງທຶນ, ມີສະມາຊິກ 5.169 ຄົນ, ມີເງິນໝູນວຽນທັງໝົດ 20 ຕື້ກີບ, ຮອດປະຈຸບັນຄອບຄົວທຸກຍາກຍັງເຫຼືອ 45 ຄອບຄົວ, ເທົ່າກັບ 0,33% ຂອງຄອບຄົວທັງໝົດ ( ຕາມດໍາລັດ 309/ລບ ) ແລະ 1.399 ຄອບຄົວ, ເທົ່າກັບ 12,23% ( ຕາມດໍາລັດ 348/ລບ ).

 

ນັກຂ່າວ: ຫ້ອງວ່າການແຂວງ ໄຊຍະບູລີ

ໂດຍ: ອຸ່ນເຮືອນ ໂພທິລັກ

ໂດຍຍືດໝັ້ນຕາມແນວທາງ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລັດຖະບານວາງອອກ ເພື່ອສູ້ຊົນໃຫ້ຄອບຄົວຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ພັດທະນາໃຫ້ຮັ່ງມີຂຶ້ນເລື້ອງໆດ້ວຍການປູກຝັງ-ລ້ຽງສັດເປັນສິນຄ້າ, ໜຶ່ງໃນນັ້ນຄອບຄົວຂອງ ນາງ ພີມພອນ ເພັງສະຫວັດ ອາຍຸ 30 ປີ, ຢູ່ບ້ານ ໂພນສະອາດ, ເມືອງພຽງ, ແຂວງ ໄຊຍະບູລີ ທີ່ຍຶດຖືອາຊີບລ້ຽງງົວຕິດພັນກັບການປູກຫຍ້າ, ເພື່ອສ້າງລາຍຮັບເຂົ້າຄອບຄົວ ຈົນສາມາດຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກໄດ້.

ນາງ ພີມພອນ ເພັງສະຫວັດ ໄດ້ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ພາຍໃນຄອບຄົວມີຈໍານວນພົນທັງໝົດ 3 ຄົນ, ຍິງ 3 ຄົນ, ມີແຮງງານຕົ້ນຕໍ 1 ແຮງງານ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຢາກເຮັດຢາກສ້າງ ແລະ ສະຫງວນຮັກ ໃນການປູກ – ການລ້ຽງ ແລະ ທໍາມາຫາກິນຖືກຕ້ອງຕາມລະບຽບກົດໝາຍ, ໂດຍອີງໃສ່ສະພາບທີ່ຕັ້ງ, ຈຸດພິເສດຂອງບ້ານ ແລະ ເງື່ອນໄຂເອື້ອອໍານວຍໃນທ້ອງຖິ່ນ ທີ່ເໝາະສົມໃຫ້ແກ່ການລ້ຽງສັດ, ເຊິ່ງໄດ້ເລີ່ມລ້ຽງງົວແຕ່ປີ 2012 ເປັນຕົ້ນມາ ໃນເບື້ອງຕົ້ນມີງົວ 25 ໂຕ ໄດ້ລ້ຽງແບບປະຖົມປະຖານ( ປະປ່ອຍຫາກິນຕາມທໍາມະຊາດ, ຕາມເຂດຈັດສັນຂອງບ້ານ ), ປີ 2014 ຈໍານວນງົວໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເປັນ 35 ໂຕ, ເຮັດໃຫ້ຫຍ້າທໍາມະຊາດບໍ່ພຽງພໍ ສັດຈ່ອຍ ແລະ ຕາຍຈໍານວນໜຶ່ງ, ການສັກຢາກັນພະຍາດກໍ່ພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ເພື່ອແກ້ໄຂຕໍ່ບັນຫາດັ່ງກ່າວຈຶ່ງໄດ້ສຶກສາຂໍ້ມູນ-ເຕັກນິກນໍາປື້ມຄູ່ມືໃນການລ້ຽງສັດ, ໄດ້ສຶກສານໍາວິຊາການລ້ຽງສັດຂັ້ນເມືອງ ແລະ ຂໍ້ມູນອື່ນໆເພື່ອເປັນພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການລ້ຽງສັດແບບເປັນຟາມ, ມາຮອດປີ 2015 ໄດ້ມີແນວຄິດລິເລີ່ມຫັນວິທີການລ້ຽງແບບປະຖົມປະຖານ, ລ້ຽງແບບທໍາມະຊາດໃນເມື່ອກ່ອນ ຫັນມາລ້ຽງແບບເປັນຄອກ ເປັນຟາມ ໃນເນື້ອທີ່ 26 ເຮັກຕາ ພ້ອມທັງໄດ້ລ້ອມຮົ້ວ ແລະ ປູກຫຍ້າຈໍານວນ 20 ເຮັກຕາ, ຫຍ້າທີ່ນໍາມາປູກມີ ຫຍ້າເນເປຍ, ລູຊີ, ກີນນີ, ໂມລາໂຕ ໂດຍແບ່ງເປັນ 4 ລັອກ ເພື່ອເອົາສັດເຂົ້າກິນ ໝູນວຽນເປັນແຕ່ລະລັອກ, ໄດ້ເຮັດຄອກໃຫ້ສັດເພື່ອຊົ້ນແດດຊົ້ນຝົນ ແລະ ເຮັດຄອກແຄບ ເພື່ອສະດວກໃນການກວດກາສຸຂະພາບສັດ ແລະ ສັກຢາປ້ອງກັນພະຍາດຕາມລະດູການ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສັດເພີ່ມຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປີ,  ປະຈຸບັນມີງົວທັງໝົດ 73 ໂຕ, ປີຜ່ານມາມີລາຍຮັບເຂົ້າຄອບຄົວຈາກການຂາຍງົວອອກເປັນຄັ້ງທໍາອິດຈໍານວນ 5 ໂຕ ໄດ້ເງິນ 20.000.000 ກີບ, ນອກຈາກມີລາຍຮັບຈາກຂາຍງົວແລ້ວ ຍັງມີລາຍຮັບຈາກຮ້ານເສີມສວຍອີກ 10.000.000 ກີບ/ປີ, ລວມລາຍຮັບທັງໝົດ 30.000.000 ກີບ/ປີ, ສະເລ່ຍຕໍ່ຄົນໜຶ່ງ 10.000.000 ກີບ/ຄົນ/ປີ,  ຍ້ອນຄວາມດຸໝັ່ນ ແລະ ອົດທົນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພື້ນຖານ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຄອບຄົວ ນາງ ພີມພອນ ເພັງສະຫວັດ ນັບມື້ດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ຜ່ານການສະສົມລາຍຮັບໃນແຕ່ລະປີ ນາງ ພີມພອນ ເພັງສະຫວັດ ສາມາດປຸກເຮືອນໄດ້ 1 ຫຼັງ ແລະ ມີລົດໃຫຍ່ 1 ຄັນ.

ນັກຂ່າວ: ຫ້ອງວ່າການແຂວງ ໄຊຍະບູລີ

ໂດຍ: ອຸ່ນເຮືອນ ໂພທິລັກ

ບ້ານປະເລາະ ກຸ່ມປະເລາະ ເມືອງນອງ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ເປັນບ້ານຊົນເຜົ່າປະໂກະ ຕັ້ງຢູ່ເຂດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ຫ່າງຈາກເທດສະບານຂອງເມືອງປະມານ 40 ກິໂລແມັດ. ໃນຊ່ວງປີ 2006 ກ່ອນທີ່ ທລຍ ບໍ່ທັນເຂົ້າມາພັດທະນາ ເສັ້ນທາງໄປ -ມາມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກກັນດານ, ຖ້າຈະເດີນທາງມາເມືອງ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນນໍາໃຊ້ເສັ້ນທາງຫວຽດນາມ ແລະ ໃຊ້ເວລາເດີນທາງເກືອບໝົດມື້. ໃນດ້ານການສຶກສາຂອງເດັກມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກເຊັ່ນດຽວກັນ, ສິ່ງອໍານວຍຄວາມສະດວກຕ່າງໆ ຍັງຂາດແຄນຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ບໍ່ມີຫ້ອງນໍ້າ, ບໍ່ມີນໍ້າກິນ-ນໍ້າໃຊ້ (ຕ້ອງໄປຕັກນໍ້າຫ້ວຍກ້ອງບ້ານທີ່ຫ່າງໄກຈາກໂຮງຮຽນ 1 ກິໂລແມັດ ມາໃຊ້ຢູ່ໂຮງຮຽນ).

           ນາງ ອໍາໄພ ທໍາມະວົງ  ອາຍຸ 24 ປີ ເປັນຄົນຢູ່ເມືອງນອງ.  ພາຍຫຼັງທີ່ລາວໄດ້ຮຽນຈົບຈາກວິທະຍາໄລຄູ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ລາວເຫັນໄດ້ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກການສຶກສາຂອງເດັກນ້ອຍຢູ່ເຂດຊົນນະບົດຫ່າງໄກສອກຫຼີກ ລາວກໍໄດ້ສະໝັກໄປສອນຢູ່ໂຮງຮຽນປະຖົມບ້ານປະເລາະ ໃນສົກຮຽນປີ 2012-2013, ລາວບໍ່ໄດ້ພັກຢູ່ເຮືອນຊາວບ້ານ ເພາະຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງພໍ່ແມ່ປະຊາຊົນໃນຊ່ວງນັ້ນ ກໍຂັດສົນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເປັນພາລະຂອງຊາວບ້ານ ລາວຈຶ່ງໄດ້ຕັດສິນໃຈໄປພັກຢູ່ໂຮງຮຽນ. ເຖິງວ່າຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ນາໆປະການ ລາວກໍ່ໄດ້ຕັດສິນໃຈສູງເພື່ອສິດສອນນ້ອງນັກຮຽນຢູ່ບ້ານປະເລາະໃຫ້ໄດ້ຮໍ່າຮຽນຄືເດັກນ້ອຍຢູ່ຕົວເມືອງ.

ເມື່ອເຫັນຄວາມຈໍາເປັນຄືແນວນັ້ນ ໃນປີ 2015 ບ້ານປະເລາະ ຈຶ່ງສະເໜີຂໍການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກ ທລຍ ໃນການສະໜັບສະໜູນໃນການກໍ່ສ້າງນໍ້າລິນ ໃນມູນຄ່າການກໍ່ສ້າງທັງໝົດ 239 ລ້ານກວ່າກີບ. ພາຍຫຼັງມີລະບົບນໍ້າ ຊາວບ້ານກໍ່ໄດ້ສ້າງຫ້ອງນໍ້າຂອງໂຮງຮຽນ ເປັນການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນເມື່ອກ່ອນ ນອກຈາກນັ້ນວຽກງານດ້ານສຸຂະສຶກສາຂອງເດັກກໍ່ໄດ້ຮັບການປັບ ປຸງດີຂຶ້ນ.

ນັບວ່າ ເປັນເວລາ 5 ປີ ສາວຄູອໍາໄພ ໄດ້ອົດທົນສິດສອນຢູ່ໂຮງຮຽນຫຼັງນີ້ ໃນຍາມທີ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດ ສະນັ້ນ ເນື່ອງໃນໂອກາດວັນຄູແຫ່ງຊາດປີ 2019 ນີ້ ທລຍ ຂໍສະແດງຄວາມຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ນໍ້າໃຈຕໍ່ສາວຄູອໍາໄພ ທີ່ມີອຸດົມການໃນທີ່ ໜຽວແໜ້ນ ແລະ ຍາມໃດກໍຢາກຊ່ວຍເດັກນ້ອຍໃນຊົນນະບົດໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກຄວາມທຸກຍາກ ດັ່ງຄໍາເວົ້າທີ່ວ່າ: “ຖ້າຢາກແກ້ໄຂຄວາມທຸກຍາກ ຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ແກ້ໄຂບັນຫາການສຶກສາຂອງເດັກນ້ອຍໃນຊົນນະບົດ”.

ໃນປັດຈຸບັນ ສປປ ລາວ ຍັງເປັນປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ລະບຸຢູ່ໃນບັນຊີຂອງ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ (ສປຊ). ບັນດາປະເທດທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແມ່ນບັນດາປະເທດທີ່ມີລາຍຮັບຕໍ່າ ແລະ ມີຂໍ້ຈໍາກັດຫຼາຍຢ່າງ ທາງດ້ານໂຄງສ້າງພື້ນຖານ ເພື່ອການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ຍ້ອນສະຖານະພາບດັ່ງກ່າວ, ບັນດາປະເທດເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບສິດທິພິເສດ ໃນການເຂົ້າເຖິງການສະໜັບສະໜູນສະເພາະຈາກສາກົນ ທາງດ້ານການຄ້າ, ການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອການພັດທະນາ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນທົ່ວໄປ. ສະຖານະພາບບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຈະໄດ້ຮັບການທົບທວນໂດຍ ຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ທຸກໆ 3 ປີ. ເນື່ອງຈາກເສດຖະກິດມີການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງເຂັ້ມແຂງ ແລະ ວຽກງານດ້ານສຸຂະພາບ ແລະ ການສຶກສາ ກໍໄດ້ຮັບການປັບປຸງດີຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ, ຈຶ່ງມີຄວາມເປັນໄປໄດ້ ທີ່ ສປປ ລາວ ຈະໄດ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃນປີ 2024. ຄວາມມຸ້ງໝັ້ນໃນການນຳເອົາປະເທດ ອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແມ່ນໜຶ່ງໃນບູລິມະສິດດ້ານການພັດທະນາທີ່ສຳຄັນຂອງ ລັດຖະບານ ແຫ່ງ ສປປ ລາວ.

ໂດຍອີງຕາມການຄິດໄລ່ຂອງ ທະນາຄານໂລກ, ລາຍຮັບຕົວຈິງຕໍ່ຫົວຄົນ ໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າຫ້າເທົ່າ ໃນສອງທົດສະຫວັດທີ່ຜ່ານມາ ທີ່ສາມາດບັນລຸ 1,996 ໂດລາສະຫະລັດ ໃນປີ 2018. ດັ່ງນັ້ນ, ສປປ ລາວ ຈຶ່ງກາຍເປັນໜຶ່ງໃນປະເທດ ທີ່ມີເສດຖະກິດຂະຫຍາຍຕົວດີທີ່ສຸດ ຂອງກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ນອກຈາກນີ້, ອັດຕາການເສຍຊີວິດຂອງເດັກ ໄດ້ຫຼຸດລົງເຄິ່ງໜຶ່ງໃນໄລຍະດຽວກັນ. ສ່ວນອັດຕາການຮູ້ໜັງສື ແລະ ການເຂົ້າຮຽນ ມີການສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ພ້ອມກັບຄວາມກ້າວໜ້າໃນດ້ານອື່ນໆ ຊຶ່ງຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ ກໍເປັນແຮງຊຸກຍູ້ໃຫ້ ສປປ ລາວ ກ້າວສູ່ການບັນລຸເປົ້າໝາຍການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ຈາກຜົນສຳເລັດເຫຼົ່ານີ້, ສປປ ລາວ ອາດຈະຖືກພິຈາລະນາ ສະເໜີໃຫ້ ‘ຫຼຸດພົ້ນ’ ອອກຈາກ ກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຢ່າງເປັນທາງການ ໃນການທົບທວນຄັ້ງຕໍ່ໄປຂອງ ຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ໃນປີ 2021. ການປະເມີນຕາມມາດຖານເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ ແມ່ນຂະບວນການເພື່ອປະກາດໃຫ້ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ.

ກຸ່ມປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຈະຖືກປະເມີນຕາມສາມເງື່ອນໄຂ ຄື: ດັດສະນີການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ຄວາມບອບບາງ ທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ລວມຍອດລາຍຮັບແຫ່ງຊາດຕໍ່ຫົວຄົນ. ປະເທດທີ່ຈະສາມາດຖືກສະເໜີໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຕ້ອງບັນລຸຢ່າງໜ້ອຍ 2 ໃນ 3 ເງື່ອນໄຂດັ່ງກ່າວ ໃນການປະເມີນ 2 ຄັ້ງຕິດຕໍ່ກັນ ຂອງ ກອງປະຊຸມຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ຂອງ ສປຊ ທີ່ຈະປະຊຸມ ທຸກໆ 3 ປີຕໍ່ຄັ້ງ.  ຄະນະກຳມະການ ວ່າດ້ວຍ ນະໂຍບາຍເພື່ອການພັດທະນາ ຈະສົ່ງຄຳແນະນຳໄປຫາ ສະພາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແຫ່ງ ສະຫະປະຊາຊາດ ເພື່ອຂໍການຮັບຮອງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຜົນການຮັບຮອງດັ່ງກ່າວ ຈະຖືກສົ່ງໄປພິຈະລະນາຢູ່ ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ ສະຫະປະຊາຊາດ. ສຳລັບ ສປປ ລາວ ໄດ້ຜ່ານເງື່ອນໄຂສຳລັບການຫຼຸດພົ້ນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ໃນໄລຍະການທົບທວນທຸກໆ 3 ປີຜ່ານມາ ໃນປີ 2018. ຖ້າຫາກວ່າ ສປປ ລາວ ສືບຕໍ່ບັນລຸຢ່າງໜ້ອຍສຸດ ເງື່ອນໄຂດ້ານດັດສະນີການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ແລະ ດ້ານລາຍຮັບ ໃນການທົບທວນໃນປີ 2021, ກໍ່ຂ້ອນຂ້າງແນ່ນອນວ່າ ລາວເຮົາຈະຖືກສະເໜີໃຫ້ຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໃນປີ 2024.

ໃນປັດຈຸບັນ ລັດຖະບານ ກຳລັງ​ກະກຽມຍຸດທະສາດ ສຳລັບໄລຍະຂ້າມຜ່ານ ເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃນຂະບວນການຫຼຸດພົ້ນດັ່ງກ່າວ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ເປັນໄປດ້ວຍດີ, ໂດຍໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ລວມທັງພາກເອກະຊົນ. ຍຸດທະສາດນີ້ ຈະຊ່ວຍ ສປປ ລາວ ໃນການຮັບມືກັບການຫຼຸດໜ້ອຍຖອຍລົງຂອງ ບັນດາການສະໜັບສະໜູນຈາກສາກົນ ທີ່ມີຕໍ່ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຄຽງຄູ່ກັບການຍົກສູງປະສິດທິພາບ ວຽກງານການບໍລິຫານລັດ, ຄວາມໂປ່ງໃສ, ການຄຸ້ມຄອງລັດດ້ວຍກົດໝາຍ ແລະ ຄວາມມີປະສິດທິພາບຂອງການຊ່ວຍເຫຼືອ.

ການສະໜັບສະໜູນຈາກສາກົນທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງ ລວມມີຄຳໝັ້ນໝາຍຂອງບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ທີ່ຈະສືບຕໍ່ສະໜອງການຊ່ວຍເຫຼືອເພື່ອການພັດທະນາທາງການ ຄືກັນກັບອັດຕາສ່ວນ ທີ່ໄດ້ກໍານົດໄວ້ໃນການຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ແກ່ບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາອືີ່ນໆ. ຄູ່ຮ່ວມການຄ້າລາຍໃຫຍ່ສ່ວນຫຼາຍ ຈະບໍ່ເກັບພາສີ ຫຼື ຈຳກັດໂກຕ້າ ສຳລັບການສົ່ງອອກສິນຄ້າຂອງ ບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ໜ່ວຍງານຕ່າງໆຂອງ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຈ່າຍການປະກອບສ່ວນດ້ານງົບປະມານປະຈຳປີ ໃນອັດຕາທີ່ຜ່ອນຜັນ, ລວມທັງບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດອື່ນໆອີກ ເປັນຕົ້ນ ໄດ້ຮັບເງິນສະໜັບສະໜູນຄ່າປີ້ຍົນ ໃນການເດີນທາງໄປເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມສາກົນ ແລະ ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ ອົງການ ສະຫະປະຊາຊາດ.

ອົງການເຄືອຂ່າຍ ສປຊ ໂດຍຜ່ານລະບົບຜູ້ປະສານງານຢູ່ ສປປ ລາວ ໄດ້ດຳເນີນການວິເຄາະວິໄຈ ແລະ ປະເມີນ ກ່ຽວກັບຜົນກະທົບ ແລະ ຄວາມສ່ຽງ, ຊຶ່ງເຫັນວ່າ ຜົນກະທົບຈາກການສູນເສຍຜົນປະໂຫຍດ ທີ່ໄດ້ຮັບຈາກນະໂຍບາຍສຳລັບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ແມ່ນມີໜ້ອຍ, ເນື່ອງຈາກວ່າ ສປປ ລາວ ບໍ່ໄດ້ເປັນປະເທດສົ່ງອອກລາຍໃຫຍ່ ໄປຍັງປະເທດທີ່ໃຫ້ສິດທິພິເສດທາງການຄ້າ ແກ່ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ສະຫະພາບເອີຣົບ. ນອກຈາກນີ້, ບັນດາປະເທດຜູ້ໃຫ້ທຶນສ່ວນໃຫຍ່ ກໍຍັງໃຫ້ຄຳໝັ້ນໝາຍທີ່ຈະສືບຕໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນ ຜ່ານການພົວພັນແບບສອງຝ່າຍກັບ ສປປ ລາວ. ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ການກະກຽມສຳລັບການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຍັງເປັນສິ່ງທີ່ມີຄວາມສໍາຄັນ ເພາະວ່າມັນຈະເປັນໂອກາດອັນດີ ທີ່ຈະໄດ້ເຜີຍແຜ່ຄວາມກ້າວໜ້າຂອງ ສປປ ລາວ ໃຫ້ປະຊາຄົມໂລກໄດ້ຮັບຮູ້. ນອກຈາກນີ້, ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຍັງຈະເປັນໂອກາດໃນການດຶງດູດການລົງທຶນໃໝ່ໆ ເຂົ້າໃນການພັດທະນາເສດຖະກິດທີ່ມີການເຕີບໂຕໄວ. ຫຼາຍໆກິດຈະກໍາທີ່ມີເປົ້າໝາຍເພື່ອພັດທະນາຂີດຄວາມສາມາດ ໄດ້ຮັບການວາງແຜນໄວ້ ເພື່ອດຳເນີນໃນປີຕໍ່ໜ້າ ລວມເຖິງການຍົກສູງຄວາມອາດສາມາດດ້ານການຜະລິດ ແລະ ການປະຕິຮູບໂຄງສ້າງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງຂອງການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ໃນນີ້, ບັນດາຜູ້ໃຫ້ທຶນ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ຈະສະໜັບສະໜູນຍຸດທະສາດໃນໄລຍະຂ້າມຜ່ານນີ້, ໂດຍຈະມີການປະສານງານ ພາຍໃຕ້ຂອບດຳເນີນງານຂອງ ຄະນະກຳມະການຊີ້ນຳລະດັບຊາດ ວ່າດ້ວຍ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນດຳເນີນງານ ສະຫະປະຊາຊາດ ສໍາລັບການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບດ້ອຍພັດທະນາ ຊຶ່ງມີ ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ເປັນປະທານ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຂໍ້ມູນ ແລະ ສຸມໃສ່ການປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບ ບັນຫາຕ່າງໆທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ໃນໄລຍະຫ້າປີຕໍ່ໜ້າ ແລະ ໃນຊຸມປີຕໍ່ໆໄປ.

ນອກຈາກນີ້, ບັນດາຄູ່ຮ່ວມງານທີ່ສຳຄັນ ໃນດ້ານວຽກງານພັດທະນາ ຍັງຈະສືບຕໍ່ ກິດຈະກຳການຊ່ວຍເຫຼືອ ຜ່ານຄະນະສະເພາະກິດລະຫວ່າງປະເທດຂອງ ອົງການ ສປຊ ວ່າດ້ວຍ ການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ຢູ່ສຳນັກງານໃຫຍ່ ອົງການ ສປຊ ທີ່ ນິວຢອກ ຊຶ່ງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ ເພື່ອສະໜັບສະໜູນປະເທດທີ່ກຳລັງຈະຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ. ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ອົງການການຄ້າໂລກ ຍັງຈະຕ້ອງໄດ້ສືບຕໍ່ໃຫ້ການສະໜັບສະໜູນການຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ໂດຍການຮ່ວມມືກັບ ສໍານັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຖາວອນຂອງ ສປປ ລາວ ປະຈຳ ອົງການ ສປຊ ທີ່ ເຊີແນວ ແລະ ນິວຢອກ. ດ້ວຍການຮ່ວມກັນປະຕິບັດ ເພື່ອຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກ ສະຖານະພາບປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ ທີ່ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ, ສປປ ລາວ ຈະສືບຕໍ່ກ້າວໜ້າຢ່າງໄວວາ ໃນຫຼາຍທົດສະຫວັດຂ້າງໜ້າ ໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ.

ບົດຄວາມສະແດງຄວາມຄິດເຫັນບົດນີ້ ໄດ້ຮັບການຂຽນ ໂດຍ ທ່ານ ສະເຫຼີມໄຊ ກົມມະສິດ, ລັດຖະມົນຕີ ກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ແລະ ທ່ານ ນາງ ຊາຣາ ເຊັກເກເນສ,   ຜູ້ປະສານງານ ອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ປະຈຳ ສປປ ລາວ.

ບົດຈາກ: ກົມການຂ່າວກະຊວງການຕ່າງປະເທດ

ໃນທ່າມກາງບັນຍາກາດ ທີ່ທົ່ວພັກ, ທົ່ວລັດ ແລະ ທົ່ວປວງຊົນລາວທັງຊາດ ພ້ອມກັນອອກແຮງແຂ່ງຂັນ ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ 10 ຂອງພັກ, ສືບຕໍ່ປະຕິບັດແຜນພັດທະນາເສດຖະກິດສັງຄົມແຫ່ງຊາດ 5 ປີ ຄັ້ງທີ 8 ຢ່າງຟົດຟື້ນ ແລະ ມີໝາກຜົນອັນຈົບງາມນີ້, ເນື່ອງໃນໂອກາດວັນການທູດລາວ ຄົບຮອບ 74 ປີ ວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກລະດັບ ແລະ ມີໝາກຜົນສຳເລັດອັນໃໝ່ໃນເວທີສາກົນ ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ແລະ ປະເທດຊາດ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການພັດທະນາຢ່າງມີບາດກ້າວ ແລະ ເຂັ້ມແຂງ, ສັງຄົມມີຄວາມສະຫງົບ, ການເມືອງມີຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ເສດຖະກິດ ໄດ້ຮັບການພັດທະນາຂຶ້ນເປັນກ້າວໆ ແລະ ທີ່ຕັ້ງບົດບາດຂອງປະເທດຊາດ ກໍ່ນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການຍົກສູງຂຶ້ນເລື້ອຍໆໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ.

ວັນທີ 12 ຕຸລາ 1945 ແມ່ນວັນທີ່ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນ​ທາງປະຫວັດສາດຂອງຊາດລາວ, ເປັນວັນແຫ່ງການປະກາດເອກະລາດຂອງຊາດລາວ​ເຮົາ​ຕໍ່​ໂລກ ເພື່ອເຮັດ​ໃຫ້​ໂລກ​ໄດ້ຮັບ​ຮູ້​ວ່າ ​ໃນ​ແຜ່ນ​ດິນ​ແຫ່ງ​ນີ້ມີ​ປະ​ເທດ​ລາວ ​ແມ່ນ​ຄົນ​ລາວ​ເປັນ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ຊາດ ອຳນາດ​ອະທິປະ​ໄຕ ​ແລະ ຜືນ​ແຜ່ນດິນອັນ​ຄົບ​ຖ້ວນ​ຂອງ​ຕົນ, ຊຶ່ງເປັນໝາກຜົນຂອງການຕໍ່ສູ້ອັນຍືດເຍື້ອຍາວນານຂອງປະຊາຊົນລາວທົ່ວທັງຊາດຜ່ານຫຼາຍສະໄໝຕ້ານຈັກກະພັດຜູ້ຮຸກຮານ. ລັດຖະບານ​ລາວອິດສະຫຼະ ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ສ້າງ​ຕັ້ງ​ຂຶ້ນ ​ແລະ ​ໄດ້​ປະກາດ​ນະ​ໂຍບາຍ 12 ຂໍ້ ​ໃນ​ນັ້ນ ໄດ້ປະກາດ​ນະ​ໂຍບາຍ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ ​ອອກ​ຢ່າງ​ເປັນ​ທາງ​ການ, ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ວັນ​ທີ 12 ຕຸລາ 1945 ຈຶ່ງໄດ້​ກາຍ​ມາເປັນ​ວັນ​ການ​ທູດ​ລາວ. ຕະຫລອດໄລຍະ 74 ປີ ຂອງການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານການຕ່າງປະເທດ, ພາຍ​ໃຕ້​ການຊີ້ນຳ-ນຳພາ​ອັນສະຫຼາດ​ສ່ອງ​ໄສ ​ແລະ ຄວາມປີ​ຊາ​ສາມາດ​ຂອງຜູ້ນຳພັກ-ລັດ ເຮົາ, ວຽກ​ງານ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ ໄດ້​ປະກອບສ່ວນ​ຢ່າງຕັ້ງ ໜ້າ ແລະ ຫ້າວຫັນເຂົ້າ​ໃນ​ພາລະກິດ​ຕໍ່ສູ້​ກູ້​ຊາດ ທີ່​ສາມາດ​ຍາດ​ໄດ້​ຈາກ​ໄຊຊະນະ​ນີ້ ​ໄປ​ສູ່​ໄຊຊະນະ​ອື່ນ​ຢ່າງເນື່ອງນິດລຽນຕິດ, ຈົນໃນ​ທີ່​ສຸດ​ການ​ປະຕິວັດ​ຊາດ ປະຊາທິປະ​ໄຕ ຢູ່​ປະ​ເທດ​ເຮົາ ​ໄດ້​ສຳ​ເລັດ​ລົງ​ດ້ວຍ​ການ​ປະກາດ​ສະຖາປະນາ ສປປ ລາວ ​ໃນ​ວັນ​ທີ 2 ທັນວາ 1975. ນັບແຕ່ນັ້ນມາ, ການເຄື່ອນໄຫວຕ່າງປະເທດຂອງ ສປປ ລາວ ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ມີຜົນສໍາເລັດເປັນທີ່ໜ້າພາກພູມໃຈ, ຖັນແຖວຂອງນັກຮົບການເມືອງການຕ່າງປະເທດນັບມື້ເຂັ້ມແຂງ, ຊື່ສຽງ ບົດບາດຂອງ ສປປ ລາວ ກໍນັບມື້ສູງເດັ່ນຂຶ້ນຢູ່ໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ. ສປປ ລາວ ພວກເຮົາສືບຕໍ່ປະຕິບັດແນວທາງການຕ່າງປະເທດທີ່ຖືກຕ້ອງເປັນທຳ ໂດຍຍຶດໝັ້ນແນວທາງສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ສືບຕໍ່ລົງເລິກປະຕິບັດຄຳຂັວນການຕ່າງປະເທດທີ່ວ່າ: ການທູດປ້ອງກັນເຫດ ແລະ ບຸກທະລຸ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດຊາດ ຢ່າງໄດ້ຮັບຜົນດີ; ອັນສະແດງອອກໃນການເສີມຂະຫຍາຍຮັດແໜ້ນການພົວພັນມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມືຮອບດ້ານ ທີ່ມີໝາກຜົນຕົວຈິງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ກັບບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດຍຸດທະສາດ ແລະ ເພື່ອນມິດຕ່າງໆໃນທົ່ວໂລກ; ວຽກງານການທູດສອງຝ່າຍ, ຫຼາຍຝ່າຍ ແລະ ການພົວພັນກັບອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນຕ່າງໆ ກໍ່ໄດ້ສືບຕໍ່ມີໝາກຜົນທີ່ພົ້ນເດັ່ນ. ວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ໄດ້ປະກອບສ່ວນອັນສຳຄັນເຂົ້າ​ໃນ​ວຽກງານ​ປົກ​ປັກ​ຮັກສາ ​ແລະ ສ້າງສາ​ພັດທະນາ​ປະ​ເທດ​ຊາດ, ​ໄດ້​ສ້າງ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ເອື້ອອຳນວຍ​ໃຫ້​ແກ່​ການ​ພັດທະນາ​ເສດຖະກິດ-ສັງ​ຄົມ ນັບ​ທັງ​ການ​ຂົນຂວາຍຍາດ​ແຍ່ງ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ ​ແລະ ການລົງທຶນ​ຂອງ​ຕ່າງປະ​ເທດ, ​ຊຶ່ງ​ເປັນ​ການ​ປະກອບສ່ວນ​ເຂົ້າໃນຜົນສຳເລັດລວມຂອງຊາດ ເໝືອນດັ່ງຂະແໜງການອື່ນໆ ທີ່ປະກອບເຂົ້າເປັນກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງຊາດເຮົາໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວດ້ວຍບາດກ້າວໜັກແໜ້ນຕໍ່ເນື່ອງ, ເຊິ່ງພັກເຮົາໄດ້ຕີລາຄາ ແລະ ມີຄວາມເອກອ້າງທະນົງໃຈວ່າ: ໃນປະຫວັດສາດຂອງຊາດລາວ ບໍ່ມີຍຸກໃດ ແລະ ສະໄຫມໃດ ທີ່ປະເທດຊາດອັນແສນຮັກຂອງພວກເຮົາ ຈະໄດ້ມີຄວາມຮົ່ມເຢັນເປັນສຸກ, ໄດ້ຮັບການພັດທະນາຈະເລີນກ້າວຫນ້າ ຄືກັນກັບໃນທຸກມື້ນີ້ ​ແລະ ບໍ່​ມີ​ຍຸກ​ໃດ​ສະ​ໄໝ​ໃດ ທີ່​ບົດ​ບາດ​ອິດ​ທິພົນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ເຮົາ ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຍ້ອງຍໍສັນລະເສີນ ແລະ ໄດ້ຮັບການຍົກ​ສູງ​ຢ່າງໂດດ​ເດັ່ນໃນເວທີການພົວພັນການທູດກັບສາກົນ ດັ່ງເທົ່າທຸກມື້​ນີ້.

ໃນທ່າມກາງທີ່ສະພາບການພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ທີ່ມີການຜັນແປໄປຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ສັບສົນ ແລະ ໄວວານີ້ ການປະຕິບັດແນວທາງການຕ່າງປະເທດ, ການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານການທູດທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງຍິ່ງມີຄວາມຈໍາເປັນ ແລະ ຕ້ອງການກວ່າເວລາໃດໝົດ ເພື່ອສ້າງເງື່ອນໄຂສະພາບແວດລ້ອມພາຍນອກ ທີ່ເອື້ອອໍານວຍໃຫ້ແກ່ການປົກປັກ ຮັກສາ ແລະ ສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດໃຫ້ນັບມື້ນັບເຂັ້ມແຂງ ກ້າວໄປສູ່ຄວາມສໍາເລັດໃນເປົ້າໝາຍ ນໍາເອົາປະເທດຊາດຫຼຸດພົ້ນອອກຈາກສະຖານະພາບຄວາມດ້ອຍພັດທະນາ ແລະ ສ້າງປະເທດໃຫ້ເປັນປະເທດທີ່ໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ປະຊາຊົນຮັ່ງມີຜາສຸກ, ສັງຄົມມີຄວາມສາມັກຄີປອງດອງ, ປະຊາທິປະໄຕ, ຍຸຕິທໍາ ແລະ ສີວິໄລ. ມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ ໄດ້ສືບຕໍ່ຢັ້ງຢືນວ່າ: ພວກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ຮັກສາມູນເຊື້ອອັນດີງາມໃນການປະຕິບັດບົດບາດໜ້າທີ່ການຕ່າງປະເທດ ພາຍໃຕ້ຄໍາຂວັນ ການທູດປ້ອງກັນເຫດ ແລະ ບຸກທະລຸ ເພື່ອພາລະກິດປົກປັກຮັກສາ ແລະ ພັັດທະນາປະເທດຊາດ”, ໂດຍຍຶດໝັ້ນແນວທາງການຕ່າງປະເທດຂອງພັກ: ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ມິດຕະພາບ ແລະ ການຮ່ວມມື ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ, ເປັນເຈົ້າການໃນການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າເຂົ້າໃນການສ້າງປະຊາຄົມອາຊຽນ, ຕາມທິດທາງດ້ານວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ທີ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ X ຂອງພັກໄດ້ວາງອອກ.

ວຽກງານການທູດລາວ ໄດ້ມີການເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເອົາຈິງເອົາຈັງ ທັງໃນດ້ານການທູດສອງຝ່າຍ ແລະ ຫຼາຍຝ່າຍ, ເປັນເຈົ້າການໃນການປົກປ້ອງສິດ ແລະ ຍາດຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຈາກສາກົນ ມາສູ່ປະເທດຊາດ, ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເປັນເຈົ້າການຢູ່ເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ໄດ້ເຂົ້າເປັນສະມາຊິກຂອງອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນຕ່າງໆ, ປະຕິບັດພັນທະສາກົນທາງດ້ານກົດໝາຍຢ່າງຕັ້ງໜ້າ, ປະກອບສ່ວນຕາມພັນທະສາກົນ ໃນຂອບການຮ່ວມມືຂອງບັນດາອົງການຕ່າງໆໃນພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ໃນເວທີອົງການສະຫະປະຊາຊາດ, ອາຊຽນ, ອາເຊັມ, ອົງການການຄ້າໂລກ, ອົງການຝຣັງໂກໂຟນີ, ການເຄື່ອນໄຫວຂອງກຸ່ມ 77, ຂະບວນການບໍ່ຮ່ວມກຸ່ມ, ກຸ່ມບັນດາປະເທດດ້ອຍພັດທະນາ, ກຸ່ມບັນດາປະເທດກຳລັງພັດທະນາທີ່ບໍ່ມີຊາຍແດນຕິດກັບທະເລ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນຕ່າງໆ, ເຂົ້າຮ່ວມແກ້ໄຂບັນຫາລວມຂອງໂລກ, ໄກ່ເກຍບັນຫາສຳຄັນຂອງພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ, ສະໜັບສະໜູນການຕໍ່ສູ້ເພື່ອສັນຕິພາບ, ຕ້ານໄພອັນຕະລາຍຂອງສົງຄາມ, ການຊ່ວງເສັງກຳລັງປະກອບອາວຸດ, ການກໍ່ການຮ້າຍ, ການແກ້ໄຂບັນຫາສະພາບດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ອື່ນໆ.

ຍ້ອນການປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະ ຕໍ່ເນື່ອງ, ດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບສູງ ແລະ ມີໝາກຜົນດີເປັນກ້າວໆມາ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ ສປປ ລາວ ໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຈາກບັນດາປະເທດເພື່ອນມິດ ແລະ ສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບກຽດເປັນເຈົ້າພາບຈັດກອງປະຊຸມສຳຄັນໃນລະດັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ຫຼາຍຄັ້ງຢ່າງມີຜົນສຳເລັດ, ໄດ້ເປັນກຽດຕ້ອນຮັບການເດີນທາງມາຢ້ຽມຢາມ ສປປ ລາວ ຂອງຄະນະຜູ້ແທນຂັ້ນສູງປະເທດເພື່ອນມິດທີ່ສຳຄັນ ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ສສ.ຫວຽດນາມ, ສປ ຈີນ, ສ.ກູບາ, ສະຫະພັນ ຣັດເຊຍ, ສະຫະລັດ ອາເມລິກາ, ສ.ເກົາຫຼີ, ຍີ່ປຸ່ນ, ອົງການ ສປຊ ແລະ ປະເທດອື່ນໆ. ທັງຫມົດນີ້ ໄດ້ຢັ້ງຢືນເຖິງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນຂອງສາກົນຕໍ່ຖານະບົດບາດຂອງ ສປປ ລາວ ໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ກໍຄືຕໍ່ການນໍາພາຂອງພັກ-ລັດເຮົາ, ທັງເປັນການຢັ້ງຢືນເຖິງໝາກຜົນຂອງການເຄື່ອນໄຫວການທູດທີ່ຕັ້ງໜ້າ, ບໍ່ຮູ້ອິດຮູ້ເມື່ອຍຂອງການນໍາພັກ-ລັດ ກໍຄືທຸກຂະແໜງການ. ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ມີໝາກຜົນອັນພົ້ນເດັ່ນ, ຕັ້ງໜ້າ ແລະ ມີລັກສະນະບຸກທະລຸຄືແນວນີ້ໄດ້ ກໍ່ຍ້ອນຄວາມຖືກຕ້ອງເປັນທໍາຂອງແນວທາງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງພັກ ແລະ ການເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງຂອງຂະແໜງການຕ່າງປະເທດແຫ່ງ ສປປ ລາວ.

ໃນ 74 ປີ ທີ່ຜ່ານມາ, ການເຄື່ອນໄຫວວຽກງານການທູດລາວ ໄດ້ຮັບຜົນສໍາເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ສປປ ລາວ ມີຖານະບົດບາດສູງຂຶ້ນ, ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນວົງສາຄະນະຍາດ ໃນເວທີພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ ທີ່ມີເພື່ອນມິດສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ມາຮອດປັດຈຸບັນ, ສປປ ລາວ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງສາຍພົວພັນທາງການທູດກັບ 143 ປະເທດ, ມີສໍານັກງານຕາງໜ້າການທູດຢູ່ຕ່າງປະເທດ 40 ແຫ່ງ, ໃນນີ້ ມີສະຖານເອກອັກຄະລັດຖະທູດ 27 ແຫ່ງ, ສໍານັກງານຜູ້ຕາງໜ້າຖາວອນ 3 ແຫ່ງ, ສະຖານກົງສຸນໃຫຍ່ 11 ແຫ່ງ, ກົງສຸນກິຕິມະສັກຂອງ ສປປ ລາວ ຢູ່ຕ່າງປະເທດ 12 ແຫ່ງ, ກົງສຸນກິຕິມະສັກຂອງຕ່າງປະເທດຢູ່ ສປປ ລາວ 18 ແຫ່ງ; ມີ​ດ່ານ​ສາກົນ 27​ ແຫ່ງ; ໄດ້​ເພີ່ມ​ທະວີ​ການ​​ພົວພັນກັບ​ພັກການ​ເມືອງຕ່າງໆໃນ​ໂລກເກືອບ​ 140 ພັກ​, ໄດ້​​ສ້າງ​ຕັ້ງສະມາຄົມ​ມິດຕະພາບ​ກັບ 18 ປະ​ເທດ, ເຊິ່ງສົມທຽບໃສ່ປີ 1975 ປະເທດເຮົາມີສາຍພົວພັນການທູດພຽງແຕ່ 44 ປະເທດເທົ່ານັ້ນ.

ນອກຈາກນີ້, ສປປ ລາວ ກໍ່ໄດ້​ມີ​ຜົນ​ສໍາ​ເລັດ​​ໃນ​ວຽກ​ງານປັກ​ຫລັກ​ໝາຍຖີ່ ແລະ ບູລະນະລະບົບຫລັກຫມາຍ​ຊາຍ​ແດນກັບ ສສ ຫວຽດນາມ, ສປ ຈີນ ແລະ ສສ ມຽນມາ, ສືບຕໍ່​ສໍາຫລວດປັກ​ຫລັກ​ໝາຍ​ຊາຍ​ແດນ​ທີ່​ຍັງ​ຄົງ​ຄ້າງ​ຈຳນວນໜຶ່ງ ກັບ ຣາຊະ​ອານາຈັກ​​ໄທ ​ແລະ ຣາຊະ​ອານາຈັກກໍາປູ​ເຈຍ, ພ້ອມທັງ ໄດ້ສືບຕໍ່ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາ, ສະພາບປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ຕ່າງໆຢູ່ບໍເວນຊາຍແດນ ຢ່າງເປັນປົກກະຕິ. ປະຈຸບັນ ສປປ ລາວ ໄດ້ເຊັນສັນຍາຍົກເວັ້ນວີຊາກັບ 36 ປະເທດ ສຳລັບຜູ້ຖືໜັງສືຜ່ານແດນການທູດ ແລະ ລັດຖະການ, ຍົກເວັ້ນວີຊາສອງຝ່າຍສໍາລັບຜູ້ຖືຫນັງສືຜ່ານແດນທໍາມະດາກັບ 11 ປະເທດ (9 ປະເທດສະມາຊິກອາຊຽນ, ລັດເຊຍ ແລະ ມົງໂກລີ) ແລະ ຍົກເວັ້ນວີຊາຝ່າຍດຽວ ສໍາລັບຜູ້ຖືຫນັງສືຜ່ານແດນທໍາມະດາໃຫ້ກັບ 4 ປະເທດ (ສ.ເກົາຫລີ, ຍີ່ປຸ່ນ, ສະຫະພັນທະລັດສະວິດ ແລະ ລຸກຊໍາບວກ), ໄດ້ດຳເນີນການນຳໃຊ້ E-Visa ຢ່າງເປັນທາງການ ໃນວັນທີ 09 ກໍລະກົດ ປີ 2019 ທີ່ຜ່ານມາ.

ເວົ້າລວມແລ້ວ ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາ 74 ປີ ຜ່ານມາກັບຜົນງານ ​ແລະ ຄວາມ​ສຳ​ເລັດ​ອັນ​ໃຫ່ຍຫລວງ​ຂອງ​ວຽກ​ງານ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ ​ແລະ ການ​ທູດ ຂອງ​ພັກ ​ແລະ ລັດ​ເຮົາ ຍາດ​ມາ​ໄດ້​ນັ້ນ ​ແມ່ນ​ຍ້ອນ​ແນວທາງ​ອັນ​ຖືກຕ້ອງ​ສອດຄ່ອງ​ຂອງ​ພັກ​ເຮົາ, ຍ້ອນ​ການ​ຊີ້​ນຳ​ນໍາພາ​ທີ່​ໃກ້ຊິດ​ຕິດແທດ, ໂດຍກົງ ແລະ ຮອບດ້ານ ຂອງ​ກົມ​ການ​ເມືອງ​ ໃນ​ແຕ່​ລະ​ຍຸກ, ​ແຕ່​ລະສະ​ໄໝ ​ແລະ ການ​ຮ່ວມ​ແຮງ​ຮ່ວມ​ໃຈ​ກັນ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ປະຕິບັດ​ຂອງ​ຄະນະ​ບໍລິຫານ​ງານ​ສູນ​ກາງ​ພັກ, ລັດຖະບານ ພ້ອມ​ຄວາມ​ຮັບຜິດຊອບ ​ແລະ ການ​ຮ່ວມ​ແຮງ​ຮ່ວມ​ໃຈ​ຂອງ​ພະນັກງານ, ທະຫານ, ຕຳຫລວດ, ​ແຕ່​ສູນ​ກາງ​ຮອດ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ, ຍ້ອນ​ການ​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ຢ່າງ​ຕັ້ງໜ້າ​ຂອງ​ນັກ​ທຸລະ​ກິດ, ຜູ້​ປະກອບ​ການ ຕະຫລອດ​ເຖິງ​ປະຊາຊົນ​ລາວ​ບັນດາ​ເຜົ່າ​ໃນ​ທົ່ວປະ​ເທດ​ເຮົາ ລວມທັງ​ຄົນ​ລາວ​ຢູ່​ຕ່າງປະ​ເທດ ຊຶ່ງ​ໄດ້​ປະກອບສ່ວນ​ສຳຄັນ​ເຂົ້າ​ໃນ​ຜົນສຳ​ເລັດ​ຂອງ​ວຽກງານ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ ​ແລະ ​ເປັນ​ການ​ປຸກລະດົມ​ກຳລັງ​ໃຈ​ຢ່າງ​ແຂງ​ແຮງ​ໃຫ້​ພະນັກງານ​ລັດຖະກອນ​ຂອງ​ຂະ​ແໜງ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຜູ້​ປະຕິບັດ​ງານ​ຕົວ​ຈິງ​ໃນ​ແນວ​ຮົບ​ຕ່າງປະ​ເທດ ​ແລະ ການ​ທູດ​ສາມາດ​ປະຕິບັດ​ໜ້າ​ທີ່​ຂອງ​ຕົນ​ຢ່າງ​ຕັ້ງໜ້າ ​ແລະ ມີ​ຜົນສຳ​ເລັດ​ຕະຫລອດ​ໄລຍະ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ.

ບົດຈາກ: ກົມການຂ່າວກະຊວງການຕ່າງປະເທດ

ຂ່າວປອມ ຫລື ພາສາອັງກິດເອີ້ນວ່າ: Fake News ໝາຍເຖີງຂ່າວທີ່ມີເນື້ອໃນບໍ່ເປັນຄວາມຈິງ, ຫລອກລວງ ຫລື ຂ່າວສ້າງສະຖານະການ ຊຶ່ງສ່ວນໃຫຍ່ຖືກເຜີຍແຜ່ໃນສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ເພາະປັດຈຸບັນຄົນຫັນມາບໍລິໂພກຂໍ້ມູນຂ່າວຜ່ານສື່ປະເພດນີ້ນັບມື້ຫລາຍຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກສັງຄົມຍຸກໃໝ່ທີ່ແຂ່ງຂັນກັນດ້ານຄວາມວ່ອງໄວ, ຂ່າວສານຜ່ານສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ແມ່ນສາມາດຕອບສະໜອງໄດ້ດີ ເພາະມີຄວາມສະດວກ, ວ່ອງໄວ ແລະ ຕົ້ນທຶນກໍ່ຕໍ່າໃນການເຂົ້າເຖິງ. ສາເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຂ່າວປອມເກີດຂຶ້ນ ກໍ່ຍ້ອນຂ່າວປອມຖືກສ້າງຂຶ້ນມາຈາກຜູ້ທີ່ມີອະຄະຕິ ຫຼື ຜູ້ຕ້ອງການໃຫ້ສັງຄົມແຕກແຍກ, ເປັນເຄື່ອງມືໃນການສ້າງຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ກັບບຸກຄົນ ແລະ ທັງມາຈາກແຮງຈູງໃຈທາງດ້ານເສດຖະກິດ ກໍ່ຄື ຫາກມີຍອດແຊຣ໌, ຍອດການກົດຖືກໃຈຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່າໃດ ຫຼື ມີຄົນເຂົ້າອ່ານຂ່າວຫຼາຍເທົ່າໃດ ລາຍໄດ້ກໍ່ຈະຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ.

ຂ່າວປອມ ໄດ້ສ້າງຄວາມບໍ່ສະຫງົບຫລາຍສົມຄວນຢູ່ຫລາຍປະເທດທົ່ວໂລກ, ໃນນັ້ນ ລວມທັງປະເທດມະຫາອໍານາດຄືສະຫະລັດອາເມລິກາກໍ່ປະສົບບັນຫານີ້ເຊັ່ນດຽວກັນ. ສະເພາະຢູ່ປະເທດລາວ ຂ່າວປອມ ທີ່ເຜີຍແຜ່ຜ່ານສື່ສັງຄົມອອນລາຍໄດ້ສ້າງຄວາມບໍ່ສະຫງົບ ແລະ ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກສັບສົນບໍ່ໜ້ອຍໃນສັງຄົມ ເພາະມີກຸ່ມຄົນບໍ່ຫວັງດີຫວັງມ້າງເພທຳລາຍລະບອບໃໝ່ຂອງລາວ ເຜີຍແຜ່ຂ່າວປອມ, ຖ່າຍຄຼິບວິດີໂອ ຫລື ຕັດຕໍ່ຮູບພາບການນຳພ້ອມກັບບັນລະຍາຍຄວາມບໍ່ດີໃສ່ ເພື່ອໂຄສະນາດ້ວຍຫລາຍຮູບແບບທີ່ມີລັກສະນະຕົວະຍົວະຫລອກ ຫລວງປະຊາຊົນລາວຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ, ພ້ອມທັງຍຸຍົງສົ່ງເສີມການເຄື່ອນໄຫວທີ່ເປັນການກໍ່ການຮ້າຍ, ປັ່ນປ່ວນສັງຄົມ, ເຜີຍແຜ່ຮູບພາບລາມົກອານາຈານ ແລະ ອື່ນໆ. ຂ່າວປອມທີ່ເຜີຍແຜ່ຢູ່ລາວໃນໄລຍະຜ່ານມາ ທີ່ພົ້ນເດັ່ນ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈຫລາຍຈາກສັງຄົມມີຫລາຍຂ່າວ ເປັນຕົ້ນ: ໃນໄລຍະສັນເຂື່ອນກັນນ້ຳອ່າງເກັບນ້ຳສໍາຮອງເຂື່ອນໄຟຟ້າເຊປຽນ-ເຊນ້ຳນ້ອຍແຕກຢູ່ເມືອງ ສະໜາມໄຊ, ແຂວງ ອັດຕະປື ໃນເດືອນ ກໍລະກົດປີ 2018 ຜ່ານມາ, ກຸ່ມຄົນບໍ່ດີໄດ້ຕັດຕໍ່ຮູບພາບປະຊາຊົນທີ່ເສຍຊີວິດ, ຜູ້ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບ ແລະ ອື່ນໆ ທີ່ບໍ່ເປັນຄວາມຈິງເຜີຍແຜ່ໃນສັງຄົມ. ນອກຈາກນີ້ ຍັງມີຂ່າວການແຕ່ງຕັ້ງການນໍາລະດັບສຳຄັນຂອງປະເທດຫລາຍຕໍາແໜ່ງ, ບັນຫາຊາຍແດນລາວ-ກໍາປູເຈຍ, ຂ່າວກ່ຽວກັບເຂື່ອນໄຟຟ້າເຊລະບໍາແຕກຢູ່ແຂວງຈໍາປາສັກ ແລະ ອື່ນໆ ຊຶ່ງລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຂ່າວປອມ ຫລື ຂ່າວທີ່ບໍ່ມີຄວາມຈິງທັ້ງນັ້ນ.

ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ຫລາຍປະເທດໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ແກ້ໄຂບັນຫາຂ່າວປອມຢ່າງຈິງຈັງດ້ວຍການອອກກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການຕ່າງໆ ຢ່າງເຂັ້ມງວດ ເປັນຕົ້ນ: ປະເທດຟິລິບປິນ ໄດ້ຜ່ານກົດໝາຍສະເພາະເພື່ອລົງໂທດບຸກຄົນທີ່ເຜີຍແຜ່ຂ່າວປອມ ຕ້ອງຖືກປັບໄໝ 100.000-5 ລ້ານເປໂຊ ແລະ ອາດຖືກຈຳຄຸກ 1-5 ປີ ຫລື ທັງປັບໄໝ ແລະ ຈຳຄຸກ; ສ່ວນຢູ່ປະເທດມາເລເຊຍ ໄດ້ຜ່ານກົດໝາຍກຳນົດໂທດ ຈໍາຄຸກສູງສຸດ 6 ປີ ແລະ ປັບໄໝ 5 ແສນຣິງກິດຕໍ່ຜູ້ເຜີຍແຜ່ຂ່າວປອມ, ເປັນຕົ້ນ. ສະເພາະຢູ່ລາວ ເຖີງວ່າລັດຖະບານ ບໍ່ໄດ້ອອກກົດໝາຍເພື່ອຮັບມືກັບຂ່າວປອມໂດຍສະເພາະ ແຕ່ກໍ່ມີກົດໝາຍ ແລະ ລະບຽບການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງຂ່າວ ແລະ ອິນເຕີເນັດຫລາຍສະບັບ ເປັນຕົ້ນ: ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍສື່ມວນຊົນ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຕ້ານ ແລະ ສະກັດກັ້ນອາດຊະຍາກຳທາງລະບົບຄອມພີວເຕີ, ກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການປົກປ້ອງຂໍ້ມູນອີເລັກໂຕຣນິກ ແລະ ນິຕິກໍາ ແລະ ອື່ນໆ. ຫລ້າສຸດ, ກະຊວງ ຖະແຫລງຂ່າວ, ວັດທະນະທໍາ ແລະ ທ່ອງທ່ຽວ ກໍ່ໄດ້ອອກແຈ້ງການໃຫ້ສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ຄື ບັນດາເວັບໄຊ ແລະ ເພຈເຟສບຸກທີ່ໃຫ້ບໍລິການດ້ານຂ່າວສານແກ່ສັງຄົມຕ້ອງລົງທະບຽນໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ ແຕ່ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ ແມ່ນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຜົນດີເທົ່າທີ່ຄວນ ເນື່ອງຈາກຍັງມີຫລາຍເວັບໄຊ ແລະ ຫລາຍເພຈທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມຈາກສັງຄົມບໍ່ທັນໄປລົງທະບຽນຢ່າງເປັນທາງການເທື່ອ.
ສື່ສັງຄົມອອນລາຍ ເປັນສື່ມີມີຄວາມວ່ອງໄວທັນເຫດການທີ່ມີທັງດ້ານດີ ແລະ ບໍ່ດີ. ບັນດາຂ່າວປອມທີ່ເກີດຂຶ້ນ ລ້ວນແຕ່ມີສື່ສັງຄົມອອນລາຍເປັນຕົວຂັບເຄື່ອນທີ່ສຳຄັນ ແລະ ສ້າງຄວາມບໍ່ສະຫງົບຫລາຍສົມຄວນໃນສັງຄົມລາວ. ດັ່ງນັ້ນ ຈິ່ງຮຽກຮ້ອງມາຍັງທຸກຄົນໃນສັງຄົມຈົ່ງບໍລິໂພກຂໍ້ມູນຂ່າວສານຜ່ານສື່ສັງຄົມອອນລາຍຢ່າງມີສະຕິ ໂດຍສະເພາະໃນໄລຍະທີ່ຫລາຍທ້ອງຖິ່ນໃນທົ່ວປະເທດຂອງລາວປະສົບໄພພິບັດນໍ້າຖ້ວມໃນປີນີ້ ທຸກຄົນຕ້ອງຈໍາແນກ ແລະ ວິເຄາະຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ໄດ້ຮັບຢ່າງລະອຽດວ່າເປັນຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້ຫລືບໍ່ ໂດຍປະຕິບັດ 6 ມີໃນການໃຊ້ສື່ອອນລາຍໃຫ້ເຂັ້ມງວດທີ່ສຸດ ຄື: ມີສະຕິໃນການບໍລິໂພກ, ມີສະຕິໃນການກົດຖືກໃຈ, ມີສະຕິໃນການແຊຣ໌, ມີສະຕິໃນການອອກຄວາມເຫັນ, ມີສະຕິໃນການກົດຕິດຕາມ ແລະ ມີສະຕິໃນການພສ. ຖ້າເຮັດໄດ້ຄືແນວນີ້, ແນ່ນອນຜູ້ຊົມໃຊ້ສື່ສັງຄົມອອນລາຍທຸກຄົນ ຈະບໍ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງກຸ່ມຄົນບໍ່ດີທີ່ເຜີຍແຜ່ຂ່າວປອມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສັງຄົມລາວ.

ຂຽນໂດຍ: ມົດແດງນ້ອຍ

ເມືອງ ພຽງ ຂຶ້ນຊື່ວ່າເປັນເມືອງອູ່ເຂົ້າອູ່ປາ ຂອງແຂວງ ໄຊຍະບູລີ, ເຊິ່ງອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍຊັບພະຍາກອນທໍາມະຊາດນາໆຊະນິດ, ຫຼາຍໆທ່ານກໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຊື່ນີ້ ແລະ ໄດ້ໄປສໍາພັດຕົວຈິງວ່າເມືອງດັ່ງກ່າວສົມຄໍາລໍ່າລືແທ້ບໍ່, ສິ່ງທີ່ຜູ້ຂຽນຢາກໃຫ້ບັນດາທ່ານໄດ້ຮັບຮູ້ກໍ່ຄື ບ້ານ ວຽງຄໍາ, ບ້ານດັ່ງກ່າວຕັ້ງຢູ່ແຄມທາງຫຼວງແຫ່ງຊາດເລກ 4 ໃຈກາງຂອງເມືອງ, ເປັນບ້ານປະສົມຂອງຊົນເຜົ່າຄື: ເຜົ່າລາວ, ອີວມຽນ, ເຜົ່າກຶມມຸ, ເຜົ່າມົ້ງ, ໄຕດໍາ ແລະ ໄປຼ່, ອາຊີບຂອງປະຊາຊົນແມ່ນເຮັດນາປູກເຂົ້າເປັນອາຊີບຫຼັກ, ລ້ຽງສັດ, ຫຍິບຖັກປັກແຊ່ວ ແລະ ຈັກສານຫັດຖະກໍາເປັນອາຊີບເສີມເພື່ອສ້າງລາຍຮັບໃຫ້ຄອບຄົວ.

ທ່ານ ສານຈ້ອຍ ແຊເຕີນ ນາຍບ້ານ ວຽງຄໍາໄດ້ໃຫ້ຮູ້ກ່ຽວກັບຫັດຖະກໍາຈັກສານວ່າ: ບ້ານວຽງຄໍາສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນປີ 1992 ແມ່ນບ້ານໜຶ່ງໃນຈໍານວນ 51 ບ້ານທີ່ຂຶ້ນກັບເມືອງພຽງ ແຂວງ ໄຊຍະບູລີ, ມີ 83 ຄອບຄົວ, ມີພົນລະເມືອງ 450 ຄົນ, ຍິງ 222 ຄົນ, ປະກອບມີ 6 ເຜົ່າຄື: ອີວມຽນ, ເຜົ່າກຶມມຸ, ເຜົ່າມົ້ງ, ໄຕດໍາ ແລະ ໄປຼ່, ໃນນີ້ເຜົ່າອິວມຽນກວມເອົາອັດຕາສ່ວນຫຼາຍກວ່າໝູ່, ແຕ່ກ່ອນການເຮັດຫັດຖະກໍາຍີບແສ່ວ, ຈັກສານແມ່ນເຮັດແບບກະແຈກກະຈາຍ, ບໍ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງເປັນກຸ່ມ, ຜະລິດຕະພັນທີ່ຜະລິດອອກມາແມ່ນໄດ້ຊອກຕະຫຼາດຈໍາໜ່າຍເອງ, ເຫັນວ່າການຜະລິດຫັດຖະກໍາບໍ່ຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ການຈໍາໜ່າຍຜະລິດຕະພັນຫັດຖະກໍາກໍ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ໂດຍປະຕິບັດຕາມຄໍາຂັວນຂອງເມືອງຄື: ສ້າງເມືອງພຽງເປັນເມືອງຜະລິດສະບຽງອາຫານຕິດພັນກັບການປຸງແຕ່ງສົ່ງອອກ, ພັດທະນາການບໍລິການທາງຜ່ານ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວທີ່ເປັນມິດກັບສິ່ງແວດລ້ອມ; ສະນັ້ນທາງເມືອງເຫັນວ່າປະຊາຊົນບ້ານວຽງຄໍາມີມູນເຊື້ອໃນການຜະລິດຫັດຖະກໍາ, ມີວັດທະນະທໍາອັນດີງາມ, ມີເອກະລັກຂອງເຜົ່າ, ຈື່ງໄດ້ກໍານົດເອົາບ້ານວຽງຄໍາ ເປັນບ້ານຕົວແບບດ້ານຫັດຖະກໍາ ຕິດພັນກັບການທ່ອງທ່ຽວວັດທະນະທໍາ, ມາຮອດ ປີ 2015 ຈຶ່ງໄດ້ຫັນມາຈັດຕັ້ງເປັນກຸ່ມການຜະລິດຫັດຖະກໍາ ແລະ ສ້າງຕະຫຼາດຮອງຮັບເພື່ອຈໍາໜ່າຍຜະລິດຕະພັນຫັດຖະກໍາຂອງເມືອງ; ໃນເບື້ອງຕົ້ນມີສະມາຊິກພຽງແຕ່ 5 ຄອບຄົວ, ໂດຍແມ່ນນາຍບ້ານເປັນຫົວໜ້າກຸ່ມ, ເປັນຜູ້ບໍລິຫານທັງເປັນຜູ້ຊອກຕະຫຼາດພ້ອມ, ປະຈຸບັນໄດ້ເປີດເປັນບ້ານຕົວແບບດ້ານຫັດຖະກໍາຕິດພັນກັບການທ່ອງທ່ຽວວັດທະນະທໍາ, ເຊິ່ງມີສະມາຊິກກຸ່ມຜະລິດຫັດຖະກໍາທັງໝົດ 30 ຄອບຄົວ, ຜະລິດຕະພັນຫັດຖະກໍາປະກອບມີ: ສຸ່ມໄກ່, ຫວດ, ແອບເຂົ້າ, ຍູກວາດ, ໄຊ, ບົມວີເຂົ້າ, ຂຽງ ແລະ ອື່ນໆ, ຜະລິດຕະພັນດັ່ງກ່າວແມ່ນສົ່ງໃຫ້ຫ້າງຮ້ານກຸ່ມຈໍາໝ່າຍຜະລິດຕະພັນຫັດຖະກໍາພາຍໃນບ້ານຈໍານວນ 11 ຮ້ານ, ສາມາດດືງດູດນັກທ່ອງທ່ຽວຕ່າງເມືອງ, ຕ່າງແຂວງ, ຕ່າງປະເທດ ເຂົ້າມາທ່ຽວຊົມ ແລະ ບັນດາແຂກທີ່ເດີນທາງຂື້ນເໜືອ, ລ່ອງໃຕ້ກໍ່ແວ່ຊົມ ແລະ ຊື້ໄປໃຊ້, ຊື້ເປັນຂອງຕ້ອນຂອງຝາກ, ສະເລ່ຍສະມາຊິກກຸ່ມຜະລິດຜູ້ໜື່ງມີລາຍຮັບລະປະມານ 80.000 ຫາ 100.000 ກີບຕໍ່ມື້, ສະມາຊິກກຸ່ມຈໍາໜ່າຍຜູ້ໜື່ງມີລາຍຮັບຈາກການຂາຍ ປະມານ 100.000 ຫາ 200.000 ກີບ ກີບຕໍ່ມື້, ສັງລວມແລ້ວສະມາຊິກກຸ່ມຜະລິດ ແລະ ຈໍາໜ່າຍມີີລາຍຮັບທັງໝົດປະມານ 800 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ, ນອກຈາກນີ້ຍັງໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມວາງສະແດງສີນຄ້າຫັດຖະກໍາໃນງານເທດສະການຕ່າງໆເຊັ່ນ: ມະຫາກໍາບຸນຊ້າງ, ງານເທດສະການບຸນກອງເຂົ້າໃຫ່ຍ ແລະ ອື່ນໆ.

ນັກຂ່າວ: ຫ້ອງວ່າການແຂວງ ໄຊຍະບູລີ

ໂດຍ: ອຸ່ນເຮືອນ ໂພທິລັກ

ບ້ານ ນາໂທນ ກຸ່ມລາດຫໍ້ ເມືອງເຊໂປນ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ເປັນບ້ານໜຶ່ງທີ່ ກອງທຶນຫຼຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຍາກ (ທລຍ)  ໄດ້ເຂົ້າໄປສົ່ງເສີມກິດຈະກໍາປັບປຸງຊີວິດການເປັນຢູ່ ໂດຍຜ່ານຮູບແບບສ້າງຕັ້ງກຸ່ມຊ່ວຍເຫຼືອ ເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນ (ກຊກ) ຊຶ່ງມີ ທັງໝົດ 3 ກຸ່ມ, ມີສະມາຊິກ 48 ຄົນ, ຍິງ 27 ຄົນ ເບື້ອງຕົ້ນໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນຈາກ ທລຍ 30 ລ້ານກວ່າກີບ ເພື່ອເປັນທຶນໝູນວຽນຂອງກຸ່ມ.

ສະມາຊິກກຸ່ມ ກຊກ ໄດ້ນໍາໃຊ້ທຶນດັ່ງກ່າວ ເຂົ້າໃນກິດຈະກໍາສ້າງລາຍຮັບເປັນຕົ້ນແມ່ນການລ້ຽງເປັດ, ລ້ຽງໄກ່, ລ້ຽງໝູ, ລ້ຽງແບ້, ລ້ຽງປາ…ແຕ່ເດັ່ນກວ່າໝູ່ແມ່ນການປູກຕົ້ນແຂມ   5 ຄອບຄົວ,  ແຕ່ລະຄອບຄົວໄດ້ກູ້ຢືມ 1,000,000 ກີບ  ເພື່ອປູກແຂມໃນເນື້ອທີ່ ປະມານ 1 ເຮັກຕາ  ແຕ່ລະຄອບຄົວໄດ້ຜົນຜະລິດປະມານ 1,5 ໂຕ່ນ ແຂມໜຶ່ງກິໂລຂາຍໄດ້ 8.000 ກີບ ເວົ້າລວມແລ້ວແຕ່ລະຄອບຄົວ ສາມາດມີລາຍຮັບ 12 ລ້ານກີບຕໍ່ປີ.  ເມື່ອໄດ້ຮັບຜົນດີຄືແນວນັ້ນ  ສະມາຊິກ ຜູ້ອື່ນໆ ຈຶ່ງເລືອກມາປູກຕົ້ນແຂມ  ໂດຍຫັນເອົາເນື້ອທີ່ສວນແຄມບ້ານ ມາເປັນເນື້ອທີ່ປູກຕົ້ນແຂມ ມາຮອດປະຈຸບັນ ໝົດບ້ານມີເນື້ອທີ່ປູກຕົ້ນແຂມ 70 ເຮັກຕາ (ແຂມປູກເທື່ອໜຶ່ງ ຈະມີອາຍຸ 8 ປີ ແລະ ຈະສາມາດເກັບກູ້ດອກແຂມໃນແຕ່ລະປີ). ສໍາລັບຕະຫຼາດ ມີ 2 ປະເພດ: ຖ້າຂາຍດອກແຂມ ແມ່ນຂາຍຢູ່ກັບບ້ານ ໂດຍແມ່ຄ້າ ມາຈາກປະເທດຫວຽດນາມ ມາຊື້ຢູ່ກັບບ້ານ ແລະ ຖ້າເຮັດເປັນຍູກວາດ ຈະເຮັດໃຫ້ເພີ້ມມູນຄ່າໂດຍຍູກວາດໜຶ່ງອັນຕ້ອງໃຊ້ດອກແຂມ 0.4 ກິໂລ ຂາຍໄດ້ 10.000 ກີບ. ສ່ວນຕະຫຼາດຖ້າແມ່ນຂາຍຍ່ອຍແມ່ນຂາຍໃຫ້ບ້ານໃກ້ຄຽງ ແລະ ຂາຍສົ່ງໃຫ້ຕະຫຼາດພາຍໃນເມືອງ. ປັດໃຈທີ່ເຮັດໃຫ້ມີຜົນສໍາເລັດ ແມ່ນຍ້ອນ ສະມາຊິກຂອງກຸ່ມ ໄດ້ຖືເອົາການປະຊຸມຮ່ວມກັນຢ່າງເປັນປົກກະຕິ ຢ່າງໜ້ອຍເດືອນລະ 2 ເທື່ອ ເພື່ອປຶກສາຫາລືກັນ ແລະ ຖອດຖອນບົດຮຽນນໍາກັນ ຊຶ່ງເຂົາເຈົ້າຖືວ່າການປະຊຸມ ຄືໝາກຫົວໃຈຂອງກຸ່ມ ກຊກ.

ໂດຍ: ທລຍ

ທ່ານຄໍາຝັ້ນ ວົງສະຫວັນ ຫົວໜ້າຫ້ອງການ ກະສິກໍາ ແລະ ປ່າໄມ້ເມືອງ ປາກລາຍ, ແຂວງ ໄຊຍະບູລີ ໄດ້ໃຫ້ຮູ້ວ່າ: ການປູກ-ການລ້ຽງ ຢູ່ເມືອງ ປາກລາຍ ແມ່ນເປັນຂະບວນຟົດຟື້ນ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວອອກໃນວົງກວ້າງ, ສໍາລັບການຜະລິດລະດູຝົນປີນີ້ແມ່ນມີເນື້ອທີ່ທັງໝົດ 41.028 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 523.954,2 ໂຕນ, ໃນນັ້ນ: ປູກເຂົ້ານາປີ 6.400 ເຮັກຕາ, ຮອດປະຈຸບັນແມ່ນປັກດໍາສໍາເລັດແລ້ວ 60%, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 28.800 ໂຕນ, ປູກເຂົ້າໄຮ່ມີເນື້ອທີ່ແຜນການທັງໝົດ 500 ເຮັກຕາ, ປະຕິບັດຕົວຈິງໄດ້ 455,32 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 1.548,09 ໂຕນ, ການປູກພືດຕ່າງໆເນື້ອທີ່ແຜນການ 34.128 ເຮັກຕາ, ປະຕິບັດໄດ້ 33.781,80 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 703.493,90 ໂຕນ, ໃນນີ້: ມັນຕົ້ນ ມີເນື້ອທີ່ 16.347,16 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 613.018,5 ໂຕນ, ສາລີ ມີເນື້ອທີ່ 14.573,74 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 80.155,57 ໂຕນ, ໝາກເດືອຍ ມີເນື້ອທີ່ 1.862,2 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 5.437,62 ໂຕນ, ຖົ່ວດິນ ມີເນື້ອທີ່ 431,25 ເຮັກຕາ, ຄາດຄະເນຜົນຜະລິດໄດ້ 1.190,25 ໂຕນ ແລະ ພືດອື່ນໆອີກຈໍານວນໜຶ່ງ, ການຜະລິດລະດູຝົນປີນີ້ເຖິງວ່າຈະເປັນຂະບວນຟົດຟື້ນກໍ່ຕາມ, ແຕ່ກໍ່ປາສະຈາກບໍ່ໄດ້ເລື່ອງປະກົດການທາງທໍາມະຊາດ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນເກີດມີໄພແຫ້ງແລ້ງ ແລະ ສັດຕູພືດທໍາລາຍຜົນລະປູກ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ການລະບາດຂອງບົ້ງຝຸງສາລີ ກວມເອົາ 69 ບ້ານໃນທົ່ວເມືອງ, ປະຈຸບັນມີເນື້ອທີ່ຖືກບົ້ງຝຸງທໍາລາຍສວນສາລີແລ້ວ 80%, ຂອງເນື້ອທີ່ປູກສາລີທັງໝົດ, ມີເນື້ອທີ່ຖືກເສຍຫາຍ 100% ມີ 3 ຄອບຄົວ, ເນື້ອທີ່ 5,62ເຮັກຕາ.

ນອກຈາກການປູກພືດສະນິດຕ່າງໆແລ້ວ, ປະຊາຊົນຍັງໄດ້ລ້ຽງສັດໃຫຍ່ປະເພດງົວ-ຄວາຍຕື່ມອີກ, ປະຈຸບັນທົ່ວເມືອງມີສັດລ້ຽງທັງໝົດ 490.889 ໂຕ, ທຽບໃສ່ໜຶ່ງປີຜ່ານມາ ເພີ່ມຂຶ້ນ 21%, ເຊິ່ງການເພີ່ມຂຶ້ນຂອງສັດດັ່ງກ່າວເຮັດໃຫ້ປະຊາຊົນຕ້ອງໄດ້ຂະຫຍາຍສວນປູກຫຍ້າອີກຈໍານວນຫຼາຍ, ປະຈຸບັນມີຄອບຄົວປູກຫຍ້າ ແລະ ສ້າງເດີ່ນຫຍ້າທໍາມະຊາດເພື່ອລ້ຽງສັດ ມີ 129 ຄອບຄົວ, ຄຽງຄູ່ກັນນີ້ຍັງໄດ້ສົ່ງ ແລະ ຊຸກຍູ້ໃຫ້ປະຊາຊົນລ້ຽງສັດນ້ອຍ ແລະ ສັດປີກແບບເປັນຟາມເຊັ່ນ: ຄອບຄົບຜະລິດລູກໝູ 1 ຄອບຄົວ, ມີໝູແມ່ພັນ 55 ໂຕ, ພໍ່ພັນ 10 ໂຕ, ຜະລິດລູກໝູໄດ້ 366 ໂຕ, ຄອບຄົວລ້ຽງໝູເປັນສິນຄ້າ 13 ຄອບຄົວ, ມີໝູ 698 ໂຕ, ຄອບຄົວລ້ຽງໄກ່ພັນໄຂ່ 1 ຄອບຄົວ, ມີໄກ່ພັນໄຂ່ທັງໝົດ 4.500 ໂຕ, ຜະລິດໄຂ່ໄດ້ 4.334 ໜ່ວຍ/ວັນ, ຄອບຄົວລ້ຽງປາກະຊັງ 2 ຄອບຄົວ, ມີ 60 ກະຊັງ, ປ່ອຍປາໄດ້ 41.667 ໂຕ.

ນັກຂ່າວ: ຫ້ອງວ່າການແຂວງ ໄຊຍະບູລີ

ໂດຍ: ອຸ່ນເຮືອນ ໂພທິລັກ

ໂທ: 22126933